پوریا شیبانی‌راد.. 💠 کتاب: ژیل دلوز؛ نوآموزی در فلسفه. 🔹نویسنده: مایکل هارت

پوریا شیبانی‌راد

💠 کتاب: ژیل دلوز؛نوآموزی در فلسفه
🔹نویسنده: مایکل هارت

▫️کتابی جذاب درباره یکی از مهم‌ترین چهره‌های پساساختارگرای فرانسوی است.

▫️در این کتاب مایکل هارت درجست‌وجوی بازیابی برخی از قدرت‌های انتقادی و سازنده پساساختارگرایی است، زیرا معتقد است پساساختارگرایی صرفا به سوی نفی بنیان‌های تئوریک جهت‌دهی نشده است، بلکه به‌سوی بررسی زمینه‌های جدیدی برای پژوهش فلسفی و سیاسی جهت‌دهی شده است؛ صرفا در الغای سنت گفتمان سیاسی و فلسفی درگیر نشده، بلکه مهم‌تر از آن، به مفصل‌بندی و تصدیق تبارهای بدیلی که از دل خود این سنت برمی‌خیزد، پرداخته است.

▫️ریشه‌های پساساختارگرایی و پایه‌های وحدت‌بخش آن، تا حدود زیادی در تقابل عمومی نه با کل سنت فلسفی، بلکه به‌ویژه با سنت هگلی نهفته است.

▫️بنابراین، نخستین مساله پساساختارگرایی، چگونگی گریز از بنیان‌های هگلی است.

▫️هارت معتقد است دلوز از جانب تمام رفقایش می‌گوید: «بیش از هرچیز من از هگل‌گرایی و دیالکتیک متنفرم».

▫️هارت ادعا می‌کند دو دلیل برای انتخاب دلوز به منزله متفکری پساساختارگرا داشته است یکی اینکه دلوز نماینده ستیز با هگل‌گرایی است، دوم اینکه وی در دورکردن پروژه خود از هگل در جهت یک قلمرو مجزا و بدیل، هنجارشکن است.

▫️به‌زعم هارت، دلوز دو عنصر اصلی این ‌گذار را در میدان‌های مختلف و در مورد گستره‌های متفاوت اندیشه بسط می‌دهد: مفهوم غیردیالکتیکی نفی و نظریه سازنده عمل.

https://t.me/joinchat/AAAAAEJLNLu9Gs-xukoTpA