🔸افسردگی بزرگ: خیانت رسانه‌ها

🔸افسردگی بزرگ: خیانت رسانه ها

▫️آقای بوریس سیرولنیک، در مصاحبه ای با روزنامه فیگارو در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۰۷،گفت: «آنچه ما را می ترساند، تلاقی اخبار و اطلاعاتی است که زمام آن در اختیار ما قرار ندارد و بدین ترتیب نوعی احساس ترس را در ما به وجود می آورد.»

▫️بایستی اذعان داشت که روزنامه نگاران بیش از حد به انجام چنین کارهایی مبادرت می کنند بدون آنکه هنوز به تأثیر این گونه «مجموعه های سیاه» که در اثر انباشت اخبار ناجور و ناراحت کننده به وجود آمده، پی ببرند.

▫️«رسانه ها جز بر تیرگی ها تأکید نمی کنند از روی قصور و فراموشی گناه می کنیم و دروغ می گوییم».

▫️روزنامه نگار فرانسوی آقای ژان کلود گیلبو ضمن بیان مطلب فوق در مجله ای با عنوان آشکار «گزارشگران امید» از چنین رویکردی ابراز تأسف می کنند.

▫️ جریان اطلاعات منفی که هر روز پخش می شود، موجب بدریختی و تغییر شکل واقعیت شده است. آینه ی رسانه ای، از روی تنبلی و همنواگرایی، نوعی تصویر غیرواقعی و نادرست را منعکس می کند. چهره یا تصویر هرگز از واقعیت منفی استخراج نشده است بلکه این تصویر منفی است که به عنوان انعکاس واقعیت ارائه می شود.

▫️با چنین فضایی، چگونه شگفت زده شویم که افسردگی شدید به موضوع مد روز تبدیل شده است. رسانه ها و شهروندان مصرف کننده به مدت دو دهه است که در یک رابطه عجیب و نگران کننده محبوس شده اند. آنها از گذشته، حال و آینده یک نوع تابلو نقاشی وسیع یا پرده نمایش گسترده ساخته اند که رنگ آن غم انگیز با زمینه ی خاکستری است.

منبع: انتشارات:دانشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، مؤلف: پی سرونت ، مترجم: محمد رضا دهشتی

https://t.me/joinchat/AAAAAEJLNLu9Gs-xukoTpA