🔹 ریاست عارف به نفع روحانی است 🔹.. 🔹 عارف یا لاریجانی؛ مساله این است!

🔹 ریاست عارف به نفع روحانی است 🔹

🌱 مهران صولتی /با نزدیک شدن به موعد گشایش مجلس دهم بحث ها پیرامون انتخاب رییس مجلس هر روز بیش از پیش در عرصه عمومی مطرح می شود .

🔹 عارف یا لاریجانی ؛ مساله این است !

حق این است که حضور امیدوارانه مردم ایران و به ویژه رای معنادار مردم تهران به لیست امید و سپس تغییر آرایش و ترکیب جناح های موجود در مجلس شرایط متفاوتی را ایجاد کرده است.هم اکنون اصلاح طلبان از این شانس برخوردارند تا ریاست مجلس آینده را در چهره دکتر عارف ببینند و بتوانند بزرگترین فراکسیون را تشکیل دهند . ولی از سوی دیگر پیچیدگی های عرصه سیاسی کشور برخی از تحلیل گران را ترغیب می کند تا از مصلحتی به نام ریاست لار یجانی بر مجلس آینده سخن برانند . در این مجال برآنم تا استدلال کنم که چرا برخلاف نظر طرفداران دولت، " ریاست عارف بر مجلس آینده برای تداوم ریاست جمهوری روحانی در دوره آینده ضروری می باشد " :

1-اگر چه می توان با این نظر سعید حجاریان موافق بود که " در مجلس آینده دو جناح وجود دارد ؛ "برجامیان" و" نابرجامیان" ، ولی اگر قرار باشد همچنان مجلس آینده به عرصه کشاکش بر سر " برجام خارجی" فروکاسته شود یک انحراف بزرگ بر سر مسیر توسعه کشور رخ می دهد. حق همان است که روحانی گفت ؛ اکنون نوبت پرداختن به " برجام داخلی" به معنای توافق جناح های موجود بر سر رسیدن به نوعی توافق بر سر تعامل هم افزای سیاسی برای حل مشکلات کشور است. از این منظر می توان گفت حتی برجام داخلی همواره مقدم بر برجام خارجی می باشد. اگر می بینیم که در مسیر حل مشکلات برجام خارجی هم به موانع جدی برخورد کرده ایم ناشی از همان عدم رعایت تقدم و تاخر آن با برجام داخلی است.

2-لاریجانی نماد به سرانجام رسیدن برجام خارجی است ولی هم اکنون کشور نیازهای دیگری از جمله گشایش در فضای سیاسی -فرهنگی پیش رو دارد که از عهده نقش آفرینی محدود لاریجانی بر نمی آید. انتخاب عارف به ریاست مجلس می تواند این پیام را به جامعه مخابره کند که اصلاح طلبان به دنبال توفیقات خرداد 92 و اسفند 94 از عزم و اراده کافی برای ایجاد تغییرات معنادار و خلق نشاط مجدد سیاسی در کشور برخوردارند ،ولی عدم انتخاب یا انصراف عارف می تواند پیام آور یاس و ناامیدی برای جامعه باشد.

3-واقعیت این است که توافق هسته ای نمی تواند چاره مشکلات ساختاری اقتصاد کشور از قبیل قاچاق ، عدم بهره وری ، سوء مدیریت اقتصادی ، کاهش تولید ، رشد فرهنگ دلالی و فساد سیستمی باشد . برداشتن تحریم ها نهایتا می تواند به افزایش سرمایه گذاری خارجی بینجامد که آن هم بدون اصلاحات ساختاری معطوف به عرصه سیاست و توازن قوا معلوم نیست راه به جایی ببرد. بنابراین تبدیل کردن برجام خارجی به مساله اول مجلس آینده می تواند هدر دادن امیدهای مردمی باشد که تا کنون امیدوارانه در عرصه انتخابات بوده اند ولی معلوم نیست که با ریاست لاریجانی همچنان تا خرداد 96 هم در عرصه باقی بمانند.

4-پیروزی روحانی در انتخابات 96 بیش از همه منوط به ایجاد امید و نشاط سیاسی در بطن جامعه می باشد. نمی توان برای همیشه از برگ مخالفان توافق هسته ای، به عنوان ابزار پیروزی در انتخابات بهره برد. وجود مشکلات جدی اقتصادی در اقشار فرودست که ناشی از رکود عمیق اقتصادی در کشور می باشد می تواند بهانه به دست پوپولیست هایی از جنس احمدی نژاد بدهد تا در غیاب اصلاح طلبان خسته از صندوق های رای ( رای آوردن لاریجانی برای ریاست ) و با طرح شعارهای عدالت طلبانه اقشار فرودست را بسیج و به طور جدی از سبد رای روحانی در سال آینده بکاهند. ولی ریاست عارف می تواند خون تازه ای از امید به تغییر ، با بازگشت اصلاح طلبان به عرصه سیاسی کشور را در رگ های جامعه جاری سازد...

Telegram.me/solati_mehran