یادداشت های تحلیلی پیرامون جامعه و سیاست در ایران @mehran_solati : ارتباط با نویسنده
🔹 میراثی ارزشمندتر از مریم میرزاخانی! 🔹.. مهران صولتی
🔹 میراثی ارزشمندتر از مریم میرزاخانی! 🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱جامعه شناسان ایرانی معتقدند که هم اکنون در کشور با پدیده ای مواجه هستیم که می توان آن را با ویژگی های زیر معرفی کرد: سقوط اعتماد وسرمایه اجتماعی، افزایش خودمحوری، رشد فزاینده مدرک گرایی و کالایی شدن ارزش ها، ترجیح منافع فردی بر مصالح جمعی و ...
اگر بخواهیم برای فهم بهتر موضوع از آموزه های هابرماس درباره عقلانیت و تقسیم آن به دو نوع " سوژه محور" و " ارتباطی" بهره ببریم می توانیم بگوییم که ما هم اکنون در روزگار چیرگی عقلانیت سوژه محور در ایران به سر می بریم. در این عقلانیت که شیوه اندیشیدن و عمل کردن ما در جهان واقعی را تعیین می کند شاهد نوعی فردگرایی ضد اجتماع، حق گرایی ضد مسئولیت، خودشیفتگی ضد همدردی و منفعت پرستی ضد دیگری هستیم. با نگاهی دقیق تر به پیرامون خود می توانیم برخی از عوارض زیان بار چنین نگرشی را مشاهده کنیم: تخلفات رانندگی، تخریب محیط زیست، افول اعتماد عمومی و پررنگ شدن نقش" زرنگ" ها در تفکر غارتی - غنیمتی، از جلوه های حاکمیت چنین عقلانیتی در سال های اخیر به شمار می روند! اما در سوی دیگر عقلانیت ارتباطی قرار دارد که بر مشارکت طرفین در دستیابی به یک تفاهم اقناعی و رضایت بخش تاکید دارد. عقلانیتی که با محوریت یافتن آن می توان انتظار داشت توازن بیشتری میان فرد و اجتماع، حقوق و مسئولیت ها، منافع شخصی و مصالح جمعی، و پررنگ شدن نوعی فردگرایی اخلاقی، و فزونی یافتن همدلی ها و همدردی ها را در جامعه شاهد باشیم. با حاکمیت چنین عقلانیتی می توانیم به داشتن جامعه ای اخلاقی تر و انسانی تر امیدوار باشیم. جامعه ای که در آن محیط زیست حرمت یافته و اخلاق فراتر از قانون، فصل الخطاب مناسبات اجتماعی باشد. متاسفانه امروز فقدان یا کم رنگ شدن نقش این عقلانیت در جامعه، از عوامل مهم بسیاری از نارسایی ها و آسیب های اجتماعی در حوزه های مختلف تلقی می شود. زمانی که سخنرانی #پدر_مریم_میرزاخانی را به عنوان مدیر موسسه خیریه رعد( ضمیمه این یادداشت) شنیدم احساس کردم که متاسفانه این نگاه ارزشمند و انسانی تا چه حد در جامعه ما مهجور و کمیاب شده است! اینکه پدری در یادبود مرگ تراژیک فرزندش با چشم پوشیدن بر توانمندی های بی بدیل وی، دیگران را به نفی اسطوره سازی از مریم( چیزی که در ایران بسیار رایج است!)، استثنایی نبودن دخترش و رسیدگی به استعدادهای برتر و بیشتر از فرزندش دعوت کند می تواند برای ایران امروز بسیار مهم باشد! میراثی حتی ارزشمندتر و انسانی تر از پرورش نابغه ای به نام مریم میرزاخانی!
Telegram.me/solati_mehran