یادداشت های تحلیلی پیرامون جامعه و سیاست در ایران @mehran_solati : ارتباط با نویسنده
🔹با شرکت در انتخابات چه چیزهایی از دست میدهیم و چه چیزهایی بدست میآوریم؟ 🔹
🔹با شرکت در انتخابات چه چیزهایی از دست می دهیم و چه چیزهایی بدست می آوریم؟🔹
🌱با نزدیک شدن به موعد انتخابات مجلس در هفتم اسفند ماه فرصتی فراهم شده که می توان به طرح پرسش های مختلف درباره ماهیت و پیامدهای شرکت در انتخابات پرداخت و همچنین از دستاوردهای آن سخن گفت. از همین رو با لحاظ کردن اصل فایده - هزینه در هر کنش سیاسی می توان پرسید که ؛ با شرکت در انتخابات چه چیزهایی را از دست می دهیم و یا چه چیزهایی را بدست می آوریم ؟ ؛1-مهم ترین چیزی که با شرکت در انتخابات از دست می دهیم فرصتی برای پرداختن به دغدغه های جدی درباره مسائل کلان کشور است ، انتخابات در ایران بیشتر حول نام ها و معضلات ریز منطقه ای شکل می گیرد لذا در آن مجال چندانی برای پرداختن به مسائل ملی وجود ندارد ،2-شرکت در انتخابات می تواند در مقاطعی به عنوان مخدر عمل کند چرا که فرد احساس می کند با شرکت در آن عمده ی مسئولیت های اجتماعی خود را انجام داده و بنابراین می تواند تا انتخابات بعدی فارغ البال به امور فردی و خانوادگی خود بپردازد ،3-انتخابات و رخدادهای غیرقابل پیش بینی آن از جمله مسئله ی ردصلاحیت ها لطمه ای جدی به فعالیت های حزبی در ایران وارد می کند ، به عبارت دیگر عرصه انتخابات ایران ترجمان امتناع برنامه ریزی ( حتی کوتاه مدت ) برای کنش گران تلقی می شود ،و به نوعی همگان را به حضورخلق الساعه ، تصادفی و بدون برنامه ریزی در این عرصه دعوت می کند ،4-با شرکت در انتخابات غیر حزبی فرصت جدی انگاشتن شکاف های اجتماعی و بازتاب آنها در برنامه احزاب سیاسی از دست می رود ، شکاف ها همچنان به قوت در عرصه اجتماعی باقی می مانند و بدون دستیابی به راه حلی برای کاهش آنها به منبعی برای افزایش بی ثباتی در کشور تبدیل می شوند ،5-شرکت در انتخابات اگر به مثابه مناسک تلقی شود بیم آن می رود که به فرم خالی از محتوا تبدیل شود و از این رهگذر فرصت اندیشیدن به فلسفه و ماهیت انتخابات به فراموشی سپرده شود./ اما اینک زمان آن است که بپرسیم با شرکت در انتخابات چه چیزهایی بدست می آوریم؟ ؛1-اگر انتخابات را یک فرآیند مستمر و تکرار شدنی در یکصد سال گذشته در نظر بگیریم ، می توان به گذار ایران از وضعیت یک جامعه کوتاه مدت در افق آینده امیدوار بود، به این معنا که ایرانیان توانسته اند انتخابات را به مثابه یک سنت دموکراتیک نهادینه کنند ،2-انتخابات بر آرزوهای دور و دراز و آرمان های دست نیافتنی مهر ابطال می زند ( درست بر خلاف انقلاب که امر محال را ممکن می کند ) ، بنابراین انتخابات به مردمی که رکورد دار تحولات ژرف و پیش بینی ناپذیر در یکصد سال گذشته بوده اند می آموزد که صبورتر و واقع بین تر باشند ،3-انتخابات در ایران گاهی به رفراندوم تبدیل می شود؛ برای مردمی که راه های تغییر معنادار شرایط چندان به رویشان گشوده نیست ، صندوق های رای می تواند تبدیل به روزنی برای پژواک فریادهای در گلو مانده شان در گستره وسیع تری شده و امکان تغییرات مسالمت آمیز را فراهم آورد ،4-با انتخابات می آموزیم که اگر در کشور برای حل و فصل منازعات به مرجعی نیازمندیم این فقط دموکراسی و صندوق رای است که از شایستگی اخلاقی کافی برای مرجعیت سیاسی -اجتماعی برخوردار است، به عبارت دیگر نهادها جایگزین اشخاص می شوند ،5-انتخابات فرصتی برای ایجاد رخنه در باور شهروندان به مطلق بودن روایت های کلان از قدرت ، دین و ایدئولوژی محسوب می شود. از همین منظر نقش شهروندان در خلق نسبی گرایی از طریق شرکت در فرآیند دموکراسی و انتخابات مهم تلقی می شود ، البته به شرطی که " مردم" خود به یک کلان روایت جدید تبدیل نشود.
Telegram.me/solati_mehran