🔹 چه زمانی قرار است درباره «بحران‌های» جامعه گفت و گو کنیم؟.. مهران صولتی

🔹 چه زمانی قرار است درباره " بحران های " جامعه گفت و گو کنیم؟

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱برای دومین بار است که از یک گروه تلگرامی شامل جمع پرشماری از فرهیختگان خارج می شوم. در مقایسه با چند ماه پیش، در بر همان پاشنه می چرخد! هنوز هم مباحث زرد سیاسی، بیشترین توجهات را بر می انگیزد. مثلا در دوره جدید می توان این مسائل مهم را که محل مجادله میان اصلاح طلبان و اصول گرایان بود ذکر کرد؛ ۱-چرا روحانی با دختران بی حجاب عکس گرفت؟/۲-چرا حامیان ورود رییسی با جوانان بدپوشش عکس گرفتند؟ / ۳- احمدی نژاد دروغگو و شایسته ریاست جمهوری نبود! /۴-خاتمی فتنه گر بوده و باید ممنوع التصویر باشد /۵- اگر حقوق های نجومی بد است، املاک نجومی بدتر است! و ...بقیه هم پست های تکراری اخلاقی و روان شناسی. تنها چیزهایی که از بیان و گفت و گو پیرامون شان خبری نبود؛ تحلیل های اقتصادی و جامعه شناختی بود! به کجا می رویم ...؟ بخش عمده ای از وقتمان مصروف حضور در تلگرام می شود بی آنکه درباره مسائل مهمی که جامعه با آنها مواجه شده است گفت و گو کنیم!! تنها در مجادلاتی بی حاصل به یکدیگر پاسخ می گوییم و بر حجم کدورت ها و بی اعتمادی ها نسبت به هم می افزاییم! (می پذیرم که شبکه های اجتماعی فضای مناسبی برای گفت و گوهای عمیق نیستند ولی این میزان از طرح و بحث درباره مسائل حاشیه ای هم نگران کننده است!) مطابق گزارش " آینده پژوهی ایران ۱۳۹۶" که مسائل و سناریوهای پیش روی ایران در سال آینده را مشخص کرده است؛ ایران در یک ساله پیش رو حداقل با ۷ بحران و ۹۳ مساله اجتماعی روبرو می باشد. بحران ها عبارتند از ؛ تامین آب، ریزگردها، بانک ها ، صندوق های بازنشستگی، آلودگی هوا، مدیریت کلان شهرها و بحران کنش جمعی در حوزه محیط زیست! ۹۳ مساله اجتماعی هم که از قابلیت زیادی برای تبدیل به بحران برخوردارند عبارتند از؛ ناامیدی درباره آینده، فقر و نابرابری، فساد سیستمی، سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی، بیکاری ، اختلاف نظرهای کلان حاکمیتی، حاشیه نشینی و ... برای برون رفت از بحران ها و مسائل ذکر شده نیازمند یک گفت و گوی سه وجهی هستیم؛ نخبگان با مردم/ نخبگان با یکدیگر/ نخبگان با حکومت! متاسفانه در شرایط کنونی با نارسایی در هر سه جنبه مواجه هستیم! در جامعه ای بدون گفت و گو زیست می کنیم. عدم گفت و گویی که ارتباط وثیقی با فقدان مشارکت دارد! خانواده، مدرسه، دانشگاه و ... تنها به ماشین هایی جهت اجرای نقش های روزمره یا بوروکراتیک تبدیل شده اند! فضاهای عمومی برای گفت و گو وجود ندارد و بازه انتخابات هم مصروف مجادلات زرد سیاسی می شود! مسائل حل نشده بر روی هم انباشت، و از دل آن بحران های عدیده ای بیرون می آید. جامعه ایرانی در کشاکش منازعات سیاسی و " موازی سازی " نهادهای تصمیم ساز، فرسوده می شود و شانس کمتری برای رقابت در عرصه های پیچیده جهانی می یابد! برای برون رفت از چنین وضعیتی به نامزد هایی نیاز داریم که با درک عمیق بحران های موجود، راه حل های واقع بینانه و امکان پذیر پیشنهاد دهند! دو عرصه انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای آینده باید به عرصه ای برای تضارب برنامه ها و اتخاذ تصمیم های دشوار تبدیل شوند. ایران امروز، با آمیزه ای از بیم و امید، نیازمند چرخشی شجاعانه و خردمندانه به سوی تسهیل مسیر مشارکت پایدار ایرانیان در همه عرصه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... است. امری که می تواند به مهمترین برنامه نامزدهای هر دو انتخابات آتی جهت خروج از بحران های موجود تبدیل شود.

Telegram.me/solati_mehran