🔹 آیا فرا رسیدن نوروز به «نوشدن» ما می‌انجامد؟.. مهران صولتی

🔹 آیا فرا رسیدن نوروز به "نوشدن" ما می انجامد؟

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 نوروز به معنی آفرینش" روزی نو"، امروزه در جرگه دشوارترین امکان ها به شمار می رود. زندگی مدرن نیروی شگرفی در مسیر یکسانی و یکنواختی بر جسم و روان ما وارد ساخته و ما را به تکرار و تکرار و تکرار فرا می خواند. هر چند که سنت نیز از همان ابتدا واجد بخش عظیمی از این تکرار شوندگی در همه ابعاد و شئون خود بود ولی امکانی برای یک درخشش برق آسا و غیرمنتظره هرگز منتفی نبود. اما زندگی مدرن چه از منظر جامعه انضباطی(فوکو) و چه از منظر جامعه کنترلی(دلوز) ، تقریبا امکان نو شدن را منتفی یا بسیار اندک ساخته است. شاید دشواری کار دراینجا باشد که تنوع نو شدن های ظاهری، خود به یک تکرار جانفرسا تبدیل شده است! آنچنان که به نظر می رسد نوآوری های تکنولوژیک ما را از نوآوری های انسانی بی نیاز ساخته است. نوعی توهم زندگی توام با آسایش، و بی نیازی نسبت به درافکندن طرحی انقلابی برای تغییر بنیادین خود و جامعه! حال درایران که همواره نوعی کنترل سخت افزاری برای یکنواخت سازی اندیشگی و رفتاری وجود داشته و جلوه های" متفاوت بودن" همواره به نحوی مورد هجمه و برچسب زنی واقع می شود، نو شدن با دشواری های بیشتری مواجه می شود. از یک سو کلیه جلوه های معنوی متفاوت مجبورند به حذف یا حل شدن در گفتمان ایدئولوژیک غالب تن دهند - امری که باعث تنک و بی مایه شدن زیست بوم جمعی ما از معنا شده است- و از سوی دیگر مقاومت برای متفاوت زیستن بیش از اندازه سیاسی شده است! مقاومتی که موجب غفلت جامعه از دغدغه ی نو کردن مناسبات اجتماعی -انسانی شده است. "مازاد سیاست" در ایران، ما را آنچنان به بند کشیده است که همه چیز را سیاسی می بینیم و از ژرف اندیشی های اندیشگی فاصله گرفته ایم. در چنین اوضاعی، یا به یک کوشنده سیاسی تماما معترض و نفی کننده تبدیل می شویم یا به یک ناامید شکست خورده عزلت نشین! در هر دو حالت دغدغه نو شدن در ما می فسرد و می میرد. حال با چنین چشم اندازی چگونه می توان به نوروز برای" نوشدن" امید داشت. شاید بتوان تلاش برای شکستن پوسته مناسکی این مراسم را گامی در جهت" نو شدن" ارزیابی کرد. روح نوروز از جنس نفی تکرار است هرچند که خود نوروز نیز یک تکرار بزرگ هر ساله است! اندیشیدن در مورد یک "نیندیشیدنی" بزرگ که ما را هر ساله درگیر رقابتی ماراتن گونه برای خرید شب عید، پهن کردن هفت سین، آیین تحویل سال و دید وبازدیدهای کلیشه ای و مناسکی می سازد، اولین گام برای "نوشدن" است. تنها در این صورت است که می توان به تغییر احوال خود در آستانه سالی جدید امیدوار بود. کاری دشوار ولی ارزشمند!

Telegram.me/solati_mehran