‍ 🔹 غنچه امیدی که شکفت و پرپر شد!.. مهران صولتی

‍ 🔹 غنچه امیدی که شکفت و پرپر شد!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱زمان پیروزی انقلاب ۵۷ کودکی بودم که هنوز به مدرسه نمی رفت. از شور و حال آن روزگار و بعدش چندان چیزی در خاطرم نمانده است جز آن که شب ها خانواده گسترده ما پای تلویزیون سیاه و سفید پایه داری نشسته و از عمق جان به سخنان مرحوم طالقانی گوش می دادند. بعدها در عبارتی از عطاء ا... مهاجرانی خواندم که نوروز ۵۸ را شادترین عید ایرانیان نامیده بود و اینکه همه از شادی سرشار بودند و آینده ای پرفروغ را فراروی خود می دیدند. امروز که به صورت اتفاقی صفحه ای از خاطرات مرحوم عبدالرحیم جعفری بنیان گذار انتشارات امیر کبیر را دیدم( تصویر پیوست)، نوستالژی گذشته گریبان خاطراتم را رها نکرد. دوست عزیزی داشتم که در زمستان ۷۵ آسمانی شد. یادم می آید بعد از رویداد دوم خرداد ۷۶ که جلوه ای از تحقق اراده ملی بود بارها به خود می گفتم حیف شد که او رفت و این روزها را ندید. اما می دانم که این خاطرات امروزه بیش از حد بیات شده به نظر می رسند. تلاطم های هر روزه یک اقتصاد پیش بینی ناپذیر در کنار افق تیره سیاسی آن چنان ما را از آینده مایوس ساخته که زندگی را به یک چرخش تکراری و ملال آور مبدل ساخته است. به نظرم در گذشته نه چندان دور این سرزمین، دو عنصر مشارکت و گفتگو، زمینه ساز شکفتن امید در جان ما بوده است. جدا از نقش ممتاز مردم در پیروزی انقلاب ۵۷ این میتینگ ها، همه پرسی ها و انتخابات مختلف در یکی دو سال اول انقلاب بود که سوژه گی ما را در ساختن آینده بهتر نمایان می ساخت‌. جنگ هم جلوه ای دیگر از حضور مردمی و مشارکت مدنی بود. کیانوش عیاری در مستند" تازه نفس ها" به خوبی شور و حال وصف ناشدنی مردم را در سال ۵۸ به تصویر کشیده است. جامعه ای که سخن می گوید، مردمی که در خیابان ها به گفتگو ایستاده اند و آینده ای که درخشان تر از پیش به نظر می رسد.اما هر چه جلوتر آمدیم مشارکت محدودتر و گفتگوها کانالیزه تر شدند. پررنگ شدن خطوط قرمز و ستبر شدن دیوار تابوهای فکری هم مجال اندیشیدن را تنگ تر ساختند. مردم وظیفه پیگیری آرمان های انقلابی را به نهادهای محدود انتخابی سپردند و خود عقب نشستند. دولت انقلابی هم شمایل یک دولت بوروکرات را یافته و هر چه بیشتر از مردم فاصله گرفت. ناشنوایی سیستماتیک به عارضه حکومت تبدیل و بیگانگی سیاسی هر چه بیشتر اوج گرفت. بنابراین اگر امروزه شاهد چنگ انداختن ناامیدی بر گلوی آینده این کشور هستیم بیش از مصائب اقتصادی، این بی قدرتی سیاسی است که در عرصه داخلی ترکتازی می کند. اگر قرار است کورسوی امیدی در چشم انداز تیره کنونی درخشیدن آغاز کند باید مصرانه از نظم سیاسی خواسته شود که از رهگذر برگزاری همه پرسی بر سر مسائل اساسی کشور، امکان گفتگو بر سر راهکارها و مشارکت در تصمیم سازی ها را به جامعه بازگرداند. تنها در این صورت می توان به خروج از بحران های موجود امیدوار بود!

@solati_mehran

#امید
#انقلاب
#همه_پرسی