✍️خمیر پیتزا زدن در دومینو. (کار کردن سفید- قسمت چهارم). محمدرضا اسلامی

✍️خمیر پیتزا زدن در دومینو
(کار کردن سفید- قسمت چهارم)
محمدرضا اسلامی

🔷تصویر بالا 🔺 مربوط به ساختمان روبروی منزل ماست. چند هفته پیش برای اولین بار ماشین پلیس، چند ساعتی مقابل این خانه ایستاده بود. جیمز، پسر دانشجوی سفیدپوستی که در این خانه ساکن بود را فردای حضور پلیس در کوچه دیدم. به نحو محسوسی مضطرب بود و همچنان که پیش بینی می کردم به سمتم آمد که توضیحاتی راجع به حضور پلیس مقابل منزلش و علت توقف طولانی پلیس بدهد.

🔷گفت که برای اینکه بتواند اجاره خانه را پرداخت کند [به روالِ بیشتر دانشجوها] همخانه ای گرفته بوده، و مدتی بعد همخانه ای اش، دوست دخترش را هم به این خانه آورده بوده. دوست دخترِ طرف، قبلا از مرد دیگری طلاق گرفته بود و دختری پنج ساله هم داشت. مشکل اما اینها نبوده، مشکل این بوده که آقایِ همخانه ای چند ماه بوده که سهمِ اجارۀ خانه را به جیمز نمی داده و به رغم اینکه مجبور بوده علاوه بر یک همخانه ای حضورِ دوست دختر طرف و کودکِ دوست دختر را هم تحمل کند، اما پولی گیرش نمی آمده.

چند بار تذکر داده بوده که بابا سهم اجاره منزلت رو بده! تا بالاخره یک بار طرف عصبانی شده و داشته جیمز را به حد مرگ کتک می زده که جیمز به پلیس زنگ می زند و پلیس آمد و نجاتش داد.

🔷دانشگاه کلمسون در شهر کوچکی است و اجارۀ این خانه ششصد دلار در ماه است و متعلّق به همان شرکتی است که من هم از آن خانه اجاره کرده ام. خب از این داستان متوجه شدم که سیصد دلار در ماه برای جیمز زیاد است که الزام داشته همخانه ای (با آن شرایط) داشته باشد. مدتی بعد از این ماجرا، با یکی از دوستان برای خرید پیتزا به "پیتزا دومینو" نزدیک دانشگاه رفتیم (همان پیتزافروشی که تصویرش قبلا اینجا به اشتراک گذاشته شده بود). یکباره چهره جیمز را در میان پرسنلی که در پیتزافروشی کار می کردند تشخیص دادم. احساس کردم شاید بهتر باشد وارد نشوم. متوجه شدم که جیمز در کنار دانشگاه، اینجا هم کار میکند.

مدت کوتاهی از این ماجرا گذشت و آن همخانه ای جیمز (با دوست دخترش) از این محل رفتند.
▪️▪️▪️
🔵دوباره دوهفته پیش دیدم ماشین پلیس در كوچه و مقابل خانه جیمز است ولی این بار بجای یک ماشین پلیس، سه تا ماشین است و نور چراغهای گردانشان کوچه را پر کرده بود. از پشت پنجره ماجرا را تماشا می کردم که دیدم پلیس ها دو نفر را با دستبند از خانه بیرون آوردند و سپس مدت طولانی با جیمز (که قیافه ملتهب و پریشانی داشت) صحبت کردند.

دو روز بعد دوباره جیمز را در کوچه دیدم. ناراحت بود. دوباره به سمتم آمد. می دانستم می خواهد ماجرا را توضیح دهد. گفت که بعد از رفتنِ همخانه ای قبلی، از طریق اینترنت همخانه ای جدید گرفته بود ولی خبر نداشته طرف پخش کنندۀ مواد بوده و مدتی بوده که تحتِ نظر پلیس بوده تا پریروز ریختند و این آقایِ همخانه را به همراه همکارش و مقداری مواد در خانه ، جلب کردند و بردند.

جیمز به ناراحتی گفت: نزدیک بود بر سر این ماجرا سرم برود. من نمی دانستم طرف موادفروش است ولی اگر پلیس ها اطلاعاتِ سابق طرف رو نداشتن حتما من رو هم می گرفتند. بعد اضافه کرد: «من دیگه آبروم توی این محل رفته و دنبال خانه ارزون تری هستم که نیاز به همخانه ای نداشته باشد. یک جایی با حدود چهارصد دلار پیدا کردم . کوچیکه ولی باید برای این صددلار اضافه در ماه تلاش کنم».
▪️▪️▪️

🔵 چند روز بعد از این گفتگو ، دیدم که ماشین کوچک اسباب کشی، به مقابل منزل آمده و جیمز در حال اسباب کشی است.
عصر آن روز خداحافظی کرد و از محله ما رفت.
ولی همچنان در پیتزافروشی دومینو کار می کند و آنجا می بینمش.

همه این ماجرا ها و بلاها که به سر جیمز آمد، برای سیصد دلار در ماه. به تومان، یعنی حدود یک میلیون و دویست هزار تومان تا یک میلیون و نیم. این سه سال بچه های دانشجوی سفیدپوست بسیاری را می بینم که واقعا برای این سیصد/چهارصد دلار در ماه در کنار تحصیل، در رستوران ها به جديت کار می کنند. در آمریکایی که گمان ها بر این است که برخورداری و رفاه در حدّی است که عموما افراد برای چندصددلار نباید چندان به عسرت بیفتند.

احتمالا تا سال آینده که فارغ التحصیل شود، هربار که دومینو برویم آنجا هست. چیزی که هنوز برایم عجیب است اینکه هر بار که از پشت شیشه دومینو دیدمش، لبخند به لب دارد و دارد خمیر پیتزا می زند. هیچ باری ندیدم در چهره اش، احساسى تلخ از کار کردن ، پديدار باشد.

https://t.me/solseghalam
▪️▪️▪️▪️▪️
📌پی نوشت: یادداشت های مرتبط در این کانال◀️
✔️کار کردن سفید، قسمت اول:
https://t.me/solseghalam/872
✔️ قسمت دوم:
https://t.me/solseghalam/980
✔️ قسمت سوم:
https://t.me/solseghalam/1001
✔️یادداشت درباره پلیس در آمریکا:
https://t.me/solseghalam/1111