یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
در سانفرانسیسکو.. چند روزى هست که در سانفرانسیسکو هستم. جایى که برخى بهشت آمریکا خطابش مى کنند
در سانفرانسيسكو
چند روزى هست كه در سانفرانسيسكو هستم. جايى كه برخى بهشت آمريكا خطابش مى كنند. آب و هواى معتدل و خليجى كه سمت جنوبش "سليكون ولى" هست و شركتهاى فن آورى و محل تولد استارت آپ ها. و سمت شمال سانفرانسيسكو . در دامان كوه پايه زيبا، نشسته كمپس دانشگاه بركلى. جايى كه نامهاى اساتيد بزرگ رشته عمران و سازه به آنجا گره خورده. پوپوف، مهين ، كاساى و... .
بهت زده هستم از شبهاى سانفرانسيسكو و اين تعداد بى خانمانى كه در گوشه خيابان ها و پياده رو ها سرگردان اند.
بى اغراق برخى خيابانهاى مركز شهر، نيمه شب در غُرُق (قرق؟) كارتن خوابهاست و حركت آرام گروه آنها در خيابان ، به فيلم هاى زامبى مى ماند كه زامبى ها در شهر حركت مى كنند (البته قصد جسارت به آنها ندارم چون آنها هم انسان اند، ولي اولين چيزي است كه در ذهن تداعى مى شود).
از خود مى پرسى اينهمه ثروتِ اين منطقه ى كاليفرنيا، نتوانسته راهى براى اين جماعت پيدا كند؟
ماجرا چيست؟
انسانِ رها شده در دامان تمدن است ، يا كه اينها انسانهاى بى مبالاتى بوده اند ؟
تمدن وحشى است كه راهى براى اينها پيدا نكرده، يا روحِ سرگردانِ اينهاست كه به اينجايشان كشانده؟
هر چه هست ، بى گمان داستانى درازگيسو دارد و من نمى دانم.
اما تلخ كامم از اينهمه رنجِ متحرك، در يكي از زيباترين نقاط دنيا.
https://t.me/solseghalam