ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما.. جوشی بنه در شور ما، تا می‌شود انگور ما. - - -

ای نورِ ما ای سورِ ما ای دولتِ منصورِ ما

جوشی بِنِه در شورِ ما، تا مِی شود انگورِ ما
- - -
خواندنِ غزل، هیچ وقت با شنیدنِ غزل برابری نمی کند. غزل را باید شنید. غزل، شنیدنی است. روح غزل با صداست که حس می شود. در لحظه ی دیدن این نور، انگار که صدای دود عود پر میکند فضا را. گوشه ای پرت در کارولینای جنوبی. اما صداست که همیشه می ماند. همه جا هست. با تو.
- - - -
* لینک شنیدن دود عود در ساندکلود
⬇️⬇️