جنرال اسمبلی. یادداشت زیر را هفت سال پیش مقارن با همین ایام نوشته بودم

جنرال اَسمبلی
هرسال مقارن با این روزها (اواخر شهریور و اوایل مهرماه) اخبار و رسانه ها معطوف می شوند به مسائل جاری در نشست مجمع عمومی سازمان ملل. یادداشت زیر را هفت سال پیش مقارن با همین ایام نوشته بودم. امسال که بعد از چندسال مجدداً به سازمان ملل رفتم چیزی که اضافه بر دفعات قبل به ذهن می رسید ، محقر و نقلی بودن این برج و ساختمان سازمان در برابر انبوه سازه های پرشکوه نیویورک بود. انگار احساس می کردی که این ساختمان در برابر ساختمانهای شهر، به کودک مظلومی می ماند که در گوشه ای از جنوب منهتن کز کرده و غریبانه نشسته است. نه آن شکوه و تجملی که در تصاویرِ کلوزآپ رسانه ها و اخبار می بینیم. و نه آن بک گراند طلایی رنگ پشت سر رؤسای ملل. بیشترین چیزی که حس می کنی احساس غربت یک برج نازک و نقلی است در جایی که شکوهِ ثروت انواع و اقسام تجلی ها را داشته. سرزمینی که روزگاری مرکز ثقل توسعه بوده و امروز البته به سختی می کوشد تا حفظ کند آن جایگاه سابق را و ... گویی نمی تواند.

http://solsnevis.blogfa.com/post-32.aspx