ادامه یادداشت بالا🔺.. 🔴 چهار- بازدید از هیروشیما:

ادامه یادداشت بالا🔺

🔴 چهار- بازدید از هیروشیما:
چند ماه پیش از سفر به آمریکا، به همراه پروفسور تاکادا امکان بازدید از موزه بمب اتم هیروشیما (که «موزۀ صلح (؟!)» نام دارد) فراهم شد. نفرت، بزرگترین کلمه ای بود که در آن بازدید نسبت به این کار آمریکایی ها در ذهن می نشست. با وجودِ شنیدن صحبتهایی مشابهِ صحبتهای پیرمرد مذکور، ولی موزۀ صلح جایی است که تکانت میدهد. مشاهده تصاویرِ هزاران جسدِ سوخته، مشاهده تصویرِ نقاطی که گفته می شود افراد در آن نسوخته، بلكه محو شده اند، مشاهده یک شهرِ نابود شده، تمام وجودت را از این رویداد به مرزهای نفرت میکشاند.
226هزار کشته به فاصله سه روز، در هیروشیما و ناگازاکی.
https://t.me/solseghalam
«پسربچه» نامی است که آمریکایی ها رویِ بمب هيروشيما گذاشته بودند و «مردتپل» نام بمب ناگازاكى بوده است. پسربچه، بمب اورانیومی بوده و مردتپل بمبِ پلتونیومی بوده است.

🔷پنج - اين سؤال، بى پاسخ در ژاپن باقى ماند تا اينكه دو سال پيش مثل امروز، راديو ان.پى.آر برنامه اى راجع به سالگرد انفجار هيروشيما پخش كرد و در آن با يك جوان ژاپنى و همچنين پيرمردی سالخورده، گفتگو میکرد. در آن مصاحبه، جوانِ ژاپنی، با خشم از این رویداد یاد میکرد ولی پیرمرد (به سیاق پیرمرد موزۀ زلزله کوبه)، می گفت:« نباید ایالات متحده را سرزنش کرد، بمب اتم حق ما بوده است. اگر آمریکایی ها بمب را نمی انداختند، "امر ظالمانه تری" بود . چون ما جنگ را ول نمی کردیم.»
لینک
http://solsnevis.blogfa.com/post-198.aspx

🔴 شش- مروری بر ماجرا :
یک هفته پس از خودكشى هيتلر، نازی ها «اظهارنامه تسلیم» را امضاء میکنند و مسئله جنگ جهانی دوم "در اروپا"، تقريباً خاتمه يافته انگاشته میشود. ولی به خاطر ادامه جنگجویی ژاپنی ها، ارتشهای متفقین خود را برای اشغال ژاپن آماده میکنند اما میدانند که برای اشغال ژاپن، «بهای سنگینی» باید پرداخت شود. کمپین(!؟) بمبارانِ 67 شهر ژاپنی تشکیل می شود ولی به رغم بمباران وحشتناک، ژاپنی ها تسلیم نمیشوند. در 26 جولای (87روز پس از مرگ هیتلر) در کنفرانس پستدام، لزوم «تسلیمِ بدون شرط» ژاپن اعلام و اولتیماتوم به دولت ژاپن صادر میشود؛ و عنوان میشود که در صورت عدم تسلیم، ژاپن باید منتظر واکنش بسیارشدید و ویرانیِ مطلق باشد. ولی ژاپن این اعلامیه را «نشنیده» میگیرد. دستور استفاده از بمب اتم به ارتش ابلاغ میشود. کانادا، انگلیس و آمریکا در قالب پروژه منهتن (قبلاً) موفق به ساخت «پسربچه» و «مرد تپل» شده بودند.
ولى ژاپنى ها همچنان ميجنگيده اند. در مورخ 6 آگوست (مثل امروز) هفت هواپیما از پایگاه تینیان (در جزیره گوآم) به طرف شهر هیروشیما (که صنایع تولید نظامی ژاپن در آن قرار داشته) حرکت میکنند. یکی از این هواپیماها فقط برای «عکسبرداری» از انفجار بوده. عکسها و فیلمهایی که ما دیده ایم عمدتاً محصولِ هواپیمایی است که در فاصله چندکیلومتری هیروشیما، کار مستندسازی انفجار را انجام داده... مابقی ماجرا را همه میدانیم. سه روز بعد بمب دوم بر روی ناگازاکی انداخته میشود و قرار بوده در صورت ادامه جنگیدن ژاپنی ها، بمبِ سوم روز 19 آگوست، سه بمب اتمی درماه سپتامبر، و سه بمب اتمی هم درماه اکتبر بر روی ژاپن انداخته شود. ولی روز 12 آگوست (سه روز بعد از انفجار ناگاساکی) امپراطور، تسلیمِ ژاپن را اعلام میکند.

🔷هفت- چندین سال از بازدید موزه زلزله کوبه گذشته و این سوال همچنان، بی پاسخ در ذهن مانده. اما چیزی که در این میانه به این سوال اضافه شد، مشاهدۀ سه پروژه و کنفرانسی بود که ژاپنی ها و آمریکایی ها به طور مشترک باهم برگزار کردند. اولین بار در میز زلزله کوبه و در تستی که جان وندلینت (استاد مشهور آمریکایی در زمینه سازه های چوبی) به اتفاق دانشگاههای توکیوتِک، کیوتو و کوبه انجام داد و یک ساختمان هفت طبقه چوبی را با طیف زلزله شدید بررسی کردند (لینک یادداشت: http://solsnevis.blogfa.com/post-88.aspx)
دوم در نشست 2014 یونسکو در ناگویا و سوم در نشست "سند مدیریت بحران" سازمان ملل در سندای. در این هر سه مورد، یک چیز را به خوبی میشد مشاهده کرد و آن اینکه مدیر ژاپنی و مدیر آمریکایی، به خوبی همدیگر را می شناسند و از زوایای خلقیاتِ هم مطلع اند. مدیر ژاپنی وقتی که با آمریکایی کار میکند، ذره ای از اخلاق ژاپنی اش فرو نمیکاهد و مدیر آمریکایی هم سیاق رفتار آمریکایی اش را به همراه دارد. این دو، خوب همدیگر را آزموده اند.

🔴هشت- همه این ماجراها، مربوط به سالها قبل است اما آنچه امروز واقعیتِ جاری است اینکه چین، هر دوی ژاپن و آمریکا را بی شلیک گلوله و بی نیاز به استفاده از پسربچه یا مردتپل، به زانو در آورده است و کارخانه های فولاد و شهرهایشان را بی نیاز به بمب، به رکود و تعطیلی کشانده است. جنگِ این روزگار، جنگِ اقتصاد است. دیگر دورانِ برنده شدنِ مردتپل و پسربچه گذشته است.

https://t.me/solseghalam