فلسفه،ادبیات،هنر رها قندی پژوهشگر فلسفه & Lawyer
آن گاه که به زبان آدمیان و فرشتگان سخن میگویم، اگر عاری از محبت باشم، چیزی نیستم …آن گاه که عطای نبوت را دارم و از جمله اسرار و س
آن گاه که به زبانِ آدمیان و فرشتگان سخن میگویم، اگر عاری از محبت باشم، چیزی نیستم.
آن گاه که عطای نبوت را دارم و از جمله اسرار و سراپای علم آگهم،
آن گاه که کمال ایمان را دارم، ایمانی که کوهساران را جابجا میسازد،
اگر عاری از محبت باشم، هیچم.
آن گاه که تمامیِ اموال خویش را صدقه میدهم،
آن گاه که پیکرِ خویش را به شعلههای آتش میسپارم،
اگر عاری از محبت باشم، اینها مرا به کاری نمیآید.
محبت بردبار است،
محبت آماده خدمت است،
رشک نمیورزد،
محبت فخر نمیفروشد، مغرور نمیشود، هیچ کار ناشایستی نمیکند،
نفعِ خویش را نمیجوید،
به خشم نمیآید، به بدی اعتنا نمیکند،
از ستمگری شادمان نمیشود،
لیک از راستی مسرور میگردد.
همه چیز را عذر مینهد،
همه چیز را باور میکند،
به همه چیز امید میبندد، همه چیز را تاب میآورد.
محبت هرگز زوال نمیپذیرد.
نبوّتها از میان خواهد رفت.
زبانها خاموشی خواهد گرفت.
علم از میان خواهد رفت.
چرا که علم ما ناقص است و نبوّت ما نیز ناقص است.
لیک چون آن چه کامل است بیاید، آنچه ناقص است از میان خواهد رفت...
پس اکنون این سه چیز باقی می ماند: ایمان و امید و محبت،
لیک بزرگترین آنها محبت است.
#رساله_اول_پولس_به_کرنتیان
#عهد_جدید
@toreyejan
https://t.me/toreyejan