روزگاری است که با ریگ روان همسفرم. می‌روم راه و ز منزل خبری نیست مرا …صائب تبریزی

روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
می‌روم راه و ز منزل خبری نیست مرا


صائب تبریزی