من از موهای تو شعرم رو می‌بافم، هوای خونه از آرایه سرشاره

من از موهای تو شعرم رو می بافم، هوای خونه از آرایه سرشاره
تو از وزن و عروض پیوسته لبریزی، که از هر تار موت قافیه میباره
آکوستیک میشه رویاهای ما اینجا، با آهنگ تو حتی غصه هم شاده
کنارم باشی انگاری که خوشبختی، یه عمره با همین دیوونه همزاده



#محمد_مشایخی