◽️ جهت ‌دهنده به افکار عمومی کیست؟. 🖋 عباس عبدی

◽️ جهت ‌دهنده به افکار عمومی کیست؟
🖋 عباس عبدی

📍نگاهی به نتایج موج سوم پیمایش ارزش‌ها و نگرش‌ها که دو سال پیش انجام شد، می‌اندازیم، در آنجا پرسیده شده که در مسائل و موضوعات مهم سیاسی نظر چه فرد و گروهی برای شما مهم‌تر است. در پاسخ، مسوولان کشور ۱۵ درصد نگاه مثبت را دربرمی‌گیرند که بسیار کم است. علما و مراجع تقلید نیز ۱۲ تا ۱۳ درصد است، گروه‌های دیگری که مستقل هستند همچون روزنامه‌نگارها درصد بسیار کمی را به خود اختصاص داده‌اند. استادان دانشگاه ۶ درصد و گروه‌های سیاسی ۷ درصد نظرات را از آن خود کرده‌اند.

📍همچنین خانواده بزرگ‌ترین عدد را به خود اختصاص داده و مرجعیت فکری ۳۸ درصد افراد را تشکیل می‌دهد. یعنی جامعه ما هنوز وارد مرحله مدرن نشده است که ارتباطش را با محیط اجتماعی و مرجعیت فکری خود را از محیط‌های غیرانتسابی بگیرد. علت این موضوع هم واضح است یا چنین نهادهایی وجود ندارند یا از اعتماد کافی برخوردار نیستند و قدرتی ندارند.

📍در حال حاضر با آزادی رسانه‌ای که با فناوری دیجیتال و رسانه‌های مجازی به‌وجود آمده، پراکندگی مرجعیت‌های فکری افزایش پیدا کرده است. افراد بیشتر به نظرات خود توجه می‌کنند. فضای مجازی و رسانه‌های جدید هم جایگزینی شده است برای گروه‌هایی که سابقا مرجعیت داشته‌اند. بنابراین ما در یک فضای نامتعین مرجعیت فکری به سر می‌بریم.

📍افکار عمومی در برخی از مسائل این‌گونه نیست که تحت‌تاثیر مرجعیت‌های فکری شکل بگیرد، بلکه تاثیرپذیر از شرایط عمومی و نامعین است که هر فردی سهمی در شکل‌دهی این فضا دارد.

📍در مجموع می‌توان گفت مراجع فکری سنتی در مقایسه با گذشته به نسبت ضعیف شده‌اند، هر چند مرجعیت‌های فکری مدرن نیز نتوانسته‌اند جایگزین مناسبی برای آنها تلقی شوند.

📍جامعه ایده‌آل جامعه‌ای است که مراجع فکری متکثر دارد و در عین حال افراد در آن جامعه متشکل شده‌اند و درباره منافعشان و شیوه‌های تحقق آنها گفت‌وگو می‌کنند؛ یا به توافق می‌رسند یا دچار تضاد می‌شوند. ولی در ایران ۸۰ میلیون بازیگر وجود دارد؛ درحالی‌که بازیگران اصلی باید ۸۰ تا ۸۰۰ نهاد و مراجع فکری خاص خودشان باشند. این ۸۰ میلیون در دل این نهادها هستند که به‌صورت فردی ایفای نقش می‌کنند.

از دنیای اقتصاد

🌐 شبکه جامعه‌شناسی علامه
@Atu_Sociology