✔️ «نباید سکوت کنیم».. ✍ سعید سلطانپور.. دریای سیاه به غارت می‌رود، و ملت گرسنه است

✔️ "نباید سکوت کنیم"

✍ سعید سلطانپور

دريای سياه به غارت می‌رود، و ملت گرسنه است. مزارع سپيد و شکفته به غارت می‌روند، و ملت گرسنه است. دريا و درختان و کوه‌ها به غارت می‌روند و او همچنان غارت‌زده بر جای می‌ماند. برای عظيم‌ترين غارت‌ها، می‌بايد عظيم‌ترين تحميل فرهنگی ممکن شود. پس بيهوده نيست که معلم به هيچ گرفته می‌شود تا زير فشار استراحت و نان خانواده، مسئوليت خويش را از ياد ببرد و برای حفظ تعادل مرسوم زندگی به مشاغل ديگر نيز بپردازد، پس بيهوده نيست که بر کتاب‌های درسی و کتاب‌های کودکان نظارتی ديکتاتوری به عمل می‌آيد و بيهوده نيست که مطبوعات ارزشی برابر تسليحات می‌يابد، و گردن مفاهيم مترقی با گيوتينِ سانسور قطع می‌گردد..... من می‌گویم نبايد سکوت کنيم. شايد شما نيز اين را می‌گویيد. اما عمل چيز ديگری می‌گويد: ما سکوت کرده‌ايم. نفس‌های جسته و گريخته هرگز کافی نيست. بايد خطر کنيم. همه از تاکتيک حرف می‌زنيم و من چنين دريافته‌ام که جای کلمه "ترس" را با "تاکتيک" عوض کرده‌ايم. اگر همه برويم و بنويسيم و هرطور شده، منتشر کنيم، ديوار سانسور می‌شکند. وقتی خودمان، انديشه‌های عاشقانه و ايمانی خويش را سانسور می‌کنيم، چنان است که چشم فرزندان‌مان را در آستانه‌ی تولد بيرون کشيم و توجيه‌مان ترسی باشد که بر ما اعمال می‌شود. از اين لحظه بياموزيم من در قلب ترس، از ديکتاتوری و سانسور دولت در قلمرو هنر و ادبيات حرف می‌زنم. اگر راست می‌گوئيم. اگر با شهامت ايستاده‌ايم. اگر می‌دانيم حق با ماست، سکوت نکنيم. سانسور خويش در قلمرو هنر و ادبيات، اولين خيانتی است که خود درباره‌ی خود مرتکب می‌شويم و با دشمن هم‌دستی می‌کنيم تا به تاکتيک او تحقق بخشيم.

@Kajhnegaristan