روسو مرا به راه راست آورد

روسو مرا به راه راست آورد. اکنون آن احساس کورکورانه‌ی برتری در حال زائل شدن است و رفته‌رفته یاد می‌گیرم که انسان‌ها را بزرگ بدارم و محترم بشمارم و بسیار خویشتن را از یک کارگر ساده پایین‌تر می‌دانستم اگر معتقد نبودم که این پیشه[یعنی اشتغال به فلسفه]می‌تواند ارزش هرکار دیگری را بیفزاید و به‌کسانی که به آن کارها مشغولند در احراز حقوق بشر یاری برساند.»

سی و پنج سال بعد، در هفتاد و سه سالگی، هنوز می‌بینیم این تاثیر پابرجاست و کانت میراثی را که از روسو برده همچنان حفظ کرده است و می‌پرسد:
«چه سود از همه‌ی این زحمت‌ها و نزاع‌ها در عالم نظر اگر از مهر و رأفت قلبی ما کاسته شود؟»

عزت‌الله فولادوند - شهریور ۱۳۶۷-مقدمه بر کتاب #فلسفه_ی_کانت نوشته‌ی #اشتفان_کورنر

@Kajhnegaristan