امیل چوران از فیلسوفان مورد علاقهی من نیست اما وقتی مینویسد: «چرا مردم آنچه را که با خون نوشته شده تحسین میکنند؟
امیل چوران از فیلسوفان مورد علاقهی من نیست اما وقتی مینویسد: «چرا مردم آنچه را که با خون نوشته شده تحسین میکنند؟ زیرا چنین آثاری همزمان با حفظ توهم رنج کشیدن، آنها را از هر رنجی معاف میکند. مردم دوست دارند رد خون و اشک را در پس خطوط نوشتههایتان ببینند. تحسین توده سادیستی است» .۱ بارقههای درخشان فکرش را به سمتمان پرتاب میکند.
۱. از کتاب بر قلههای ناامیدی مترجم سپیده کوتی
@faryad_naseri