هیولای قدرت.. دیروز سر کلاس بحث بر سر انواع قدرت و قدرتهای نمادین بود
هیولای قدرت
دیروز سر کلاس بحث بر سر انواع قدرت و قدرتهای نمادین بود. همیشه میپرسم و حدود را نگه میدارم تا بحث به بیراهه نرود. مثالهایم را طوری انتخاب می کنم که در بافت فرهنگی محیط قابل فهم باشد.
از دانشجویان پرسیدم:
کدامتان تا به حال آنطور که به مدیر و رییسی سلام دادهاید به یک کارگر سلام کردهاید؟ کسی پاسخ نداد.
پرسیدم کدامتان تا به حال در جمع شلوغ و مجلسی به پای مردی عادی برخاسته اید آنطور که برای رییس و مدیری برمیخیزید در حالی که میدانید دیده نمیشوید؟
حتا شماها که ادعاهای مذهبی دارید بین دعوت یک چهرهی سرشناس برای نذری و یک فرد عادی –اگر معذورات فامیلی نداشته باشید- حتمن در مجلس آنچهره ی سرشناس حاضر میشوید.
همه ساکت بودند. چون چیزی پنهان را از درونشان بیرون کشیده و نشانشان داده بودم.
و در نهایت گفتم شما نه برای رعایت ادب و نه بهخاطر اعتقادات مذهبیتان بلکه تنها برای بهدست آوردن قدرت و دیده شدن در کنار قدرت، به هیولای قدرت تعظیم میکنید و سلام میدهید. هیولایی که هیچ وقت شما را نمیبیند.
پینوشت:
دوستان ادبی هم میتوانند این پرسشها را به پیش خود بنهند و خود را ببینند. من زمانی و وقتی خود اینکار را کردهام. از خودتان بپرسید وقتی مطلبی میخوانید از کسی که در میانه نیست و هیچ واکنشی نشان نمیدهید آیا شما تنها متن را به سکوت برگزار کردهاید حتا اگر آن مطلب خوب باشد؟ پس چطور برای یک مطلب ساده از چهرهای شناخته شده چنین عطش حضور دارید؟
شما هیولای دیده شدن را تعظیم میکنید اگر چه در لفافهی نظر دادن و حاضر شدن پای یک بحث مثلن جدی.
@faryad_naseri