برای ما که سبکی و رهایی و‌ بی‌برگ و باری عرفانی-الهیاتی در ادب فارسی زیبا هم شده، یعنی این ایده‌ها فرم‌های زیبایی‌شناختی خود را هم

برای ما که سبکی و رهایی و‌ بی‌برگ و باری عرفانی-الهیاتی در ادب فارسی زیبا هم شده، یعنی این ایده‌ها فرم‌های زیبایی‌شناختی خود را هم پیدا کرده‌اند هر نوع ادبیاتی که شکلی از این پشت پا به دنیا زدن را در خود داشته باشد حتا در ظاهر امر، همیشه جذاب بوده‌است، دقیقن جذاب. بی آنکه فکر کنیم چنین ادبیاتی چرا و چگونه در فلان زبان و کشور به وجود آمده است؟
آثار نسل بیت برای ما همیشه این جذابیت را داشته است. یعنی پیش از آنکه بپرسیم چرا و چطور یا آبشخورهایش چیست؟ مفتون و مسحور زیست خالقان این آثار و فضای درون این آثار بوده‌ایم: سبکی و رهایی و پشت پازنی.
علی‌رضا بهنام در کتاب «دیوانه در زمین بازی» با ترجمه‌ی گفت‌وگوهای مهمی از شاعران و نویسندگان این نسل ما را به دنیای فکری آن‌ها نزدیک می‌کند. کتابی سرشار که خواندنش مثل پرواز در میان جهانی غنی از رهایی است.
به جز خود گفت‌وگوها مقدمه‌ی کتاب هم در ردیابی تاثیر و تاثرات این نسل ادبی بسیار رهگشاست.
تازه بعد از خواندن این کتاب است که می‌شود فهمید : «معنای بیت اصلا این نیست که روحی درهم‌شکسته داشته باشی».

#یادداشت
#دیوانه‌_ها_در_زمین_بازی
#نشر_حکمت_کلمه
@Hekmatkalame
@Faryad_naseri