یک سوال.. خیلی وقتها میگوییم: «من فکر میکنم …» آیا واقعن این ماییم که فکر میکنیم؟
یک سوال
خیلی وقتها میگوییم: «من فکر میکنم...» آیا واقعن این ماییم که فکر میکنیم؟ یا تنها گمان میکنیم که فکر میکنیم، به عبارت دیگر حرفهای دیگران و پیشینیان را تکرار میکنیم؟
«من فکر میکنم...» یعنی ذهن و دهان و زبانمان را از زیر سلطهی دیگران نجات دادهایم و هر جا هم فکری از گذشته و دیگری را نقل میکنیم آگاهیم.
آغاز فکر کردن بنیادی کودکانه دارد: پرسش. پرسشهایی از این دست: که این چیست؟ نامش چیست؟ و ادامهی پرسش. دانستن در بیشتر وقتها غفلت کردن است.
در کشور ما دو مشکل بزرگ وجود دارد: هر دو هم از فکر نکردن و نپذیرفتن مسئولیت فکر کردن ایجاد شده است. عدهای حرفهای سنت و پیشینیان را تکرار میکنند و فکر میکنند که در حال فکر کردنند. عدهای هم در حال تکرار حرفهای اندیشمندان غربیاند و باز هم همین تصور را دارند.
حالا برگردیم به سوالمان وقتی میگوییم «من فکر میکنم...» این ماییم که فکر میکنیم؟
#یادداشت
#فکر
@Faryad_naseri