هر نوع تمسخری ابتذال است. سخره گرفتن خالی شدن روانی است. غیظ و غضب است

هر نوع تمسخری ابتذال است. سخره گرفتن خالی شدن روانی است. غیظ و غضب است. تهی بودن دست کسی‌ست که دست می‌اندازد. به‌خصوص این‌که عده‌ای تقلاهای ذهنی و فرهنگی را دست بیندازند. اگر ما نمی‌فهمیم لزومن نشان‌دهنده‌ی مسخره بودن نیست. بسیار کسان و کارها بودند که به مسخره گرفته شدند اما امروزه از مسخره‌گران خبری نیست و آن کارها و کسان نامشان مانده است.
جوامع با تفکر علمی و بخردانه به جای تمسخر نقد را می‌پرورند.
این‌که شعر شاعری را ذیل مزخرفات قرار دهیم بی‌خبری‌مان از تاریخ است که چگونه معنا‌ها را متحول می‌کند. همین مزخرف امروز روزی پر ارج و قدر بوده و آنچه امروز قدر می‌بیند شاید که فردا بی‌قدر شود.
پس به‌جای دست انداختن نوشته و شعر هر کسی اگر توانش را داریم دو کلام حرف حساب بزنیم وگرنه ساکت باشیم.
@faryad_naseri