ی_دوم. آلی جان!
#نامهی_دوم
آلی جان!
اشتباه تاریخی قشر روشنفکر ما این بود که مفاهیم زیباییشناختیشده در عالم هنر را بی هیچ چون و چرا و مداقهای به عرصهی زندگی آورد. زیباییشناختیکردن مفاهیمی چون خیانت، بازی ... که در عالم آفرینش هنری و تخیل امکان بود و وجود دارند تا آدمی را لااقل از هزینههای گزاف هر نوع تجربهای برهانند یک روز به لطف قشر فرهیخته و روشنفکر - همین ماها- سر از زندگیهای واقعی درآورد.
نگاه زیباییشناسانه به خیانت در زندگی واقعی نتیجهاش چیزی نیست جز ویرانی، نگاه زیباییشناسانه و بازیگوشانه به امور جدی زندگی نتیجهاش چیزی نیست جز از دسترفتگیها.
نگاه زیباییشناختی به نیرویهای شر، گرچه در عالم هنر هست و خواهد بود اما نباید اشتباه بگیریم. انگار کن همین داعشبازیهای خشن رایانهای را حالا آوردهاند به واقعیت.
اگر آن بازیکن متهور بازی در نماهای زیبا شده گلوله و کارد را در سر و سینهی کسی میکارد بازی است اما اینها بازیها را حالا به واقعیت آوردهاند. اینطور میشود که ما برای جدایی و طلاق جشن میگیریم و آنها برای بریدهشدن رگهای زندگی در مقابلشان- خوب که نگاه کنی هر دو ماجرا جوری بریدن رگ زندگیست. #فریاد_ناصری
4/5/93
—---------------------------— باز نشر دوباره ی نامه های آلی @faryad_naseri