«سرود».. شکفته شد به گلوها. صدای غرش رودان

«سرود»

شکفته شد به گلوها
صدای غرش رودان
شکوفه زد به نگاهان
صدای ساز و سرودان

دگر نه یکه و‌ تنها
که با همیم، همه چون کوه
شبیه سختی سنگیم
بسان صاعقه بشکوه

نه خشم و کینه که مهر است
میان سینه‌ی ماها
شکسته باد سیاهی
به دست نور تو ماها

که ما تنیم تن واحد
وطن به شکل تن ماست
اگر برهنه بمانیم
لباس و‌جامه‌ی تن‌هاست

https://telegram.me/faryad_naseri