عم‌اوغلی. باید اعتراف کنیم و بپذیریم یک ارث بزرگ از نسل‌های پیش به ما-من و دوستانم- رسیده است

عم‌اوغلی
باید اعتراف کنیم و بپذیریم یک ارث بزرگ از نسل‌های پیش به ما-من و دوستانم- رسیده است. اندوهی از نتوانستن. هم آن‌ها در یاس ناتوانی‌شان فروریختند، هم من و ما کم‌کم در این اندوه غرق می‌شویم. اندوه ناتوانی از شکل دادن به یک پیکره: متشکل کردن عامه‌ی مردم. آنها با تمام مداخلاتشان عاقبت بازی را به روحانیون باختند یا واگذار کردند، ما که هیچ‌ کاری هم نمی‌کنیم. ما پیشاپیش در جهان باخته به دنیا آمده‌ایم. دوست می‌داریم که قدرت موثر بر شکل‌گیری‌ها باشیم اما نیستیم. واقعیت را باید بپذیریم. مردم همان اندک مردمی که نیم‌نگاهی به روشن‌فکران داشتند حتاها همان‌ها هم دیگر نیستند، بازی پیشاپیش دستکاری شده است. ما در بازی دستکاری شده داریم مهره می‌چینیم. دست‌اندرکاران این بازی خشنودند. خشنود از تولید بی‌وقفه‌ی شاعران گل‌منگلی، شاعران کتاب‌نخوان برای بی اثر کردن شاعر. و ایضن خشنود از تولید هر چیز بی‌خاصیت تا این لشگر بی‌خاصیتان احیانن اگر کسی را هم مانده‌است در میان خودشان نابود کنند. من و دوستانم پیشاپیش در جهانی اندوهگین به دنیا آمدیم و شما ما را با شعرهایتان کشتید ای همه‌ی زیبایی‌های هنری دراز و طویلِ بی‌خاصیت.
#عم_اوغلی
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri