مشکلات عمده‌ی دو باشگاه پرسپولیس و استقلال و نیز سایر باشگاههای فوتبال در ایران، ناشی از دو عامل مهم است:

مشکلات عمده‌ی دو باشگاه پرسپولیس و استقلال و نیز سایر باشگاههای فوتبال در ایران، ناشی از دو عامل مهم است:

اول: استمرار مالکیت دولتی باشگاه‌های مهم، آن هم به بدترین مدل دولتی ممکن(مدل شترمرغی).

دوم: عدم تعیین تکلیف حق پخش تلویزیونی مسابقات

این که چرا تیمها را به مردم واگذار نمی‌کنند، بیشتر ناشی از نگرانیهای نه چندان درست از جنس نگرانیهای امنیتی است. همچنین تمسک به مدل تامین مالی دو باشگاه از طریق بورس هم رویکرد بلندمدتی نیست چرا که با این اقدام مدل اقتصادی باشگاه اصلاح نخواهد شد و تنها یک مُسکن چندماهه خواهد بود که پس از آن مشکلات جدی‌تری را به مشکلات فعلی خواهد افزود.

تا مشکل حق پخش تلویزیونی اصلاح نشود، مدل اقتصادی باشگاهها پایدار و خودایستا نخواهد بود و تا این مدل هم اصلاح نشود، واگذاری دو باشگاه غیرممکن است.

استمرار وضع فعلی، نتیجه‌ای جز آنچه امروز می‌بینیم، یعنی ادامه‌ی فسادهای گمانه‌زنی شده و نهان در فوتبال و همچنین تبعیض بین تیمهای فوتبال نخواهد بود. استقرار نظام بازیکن سالاری به‌جای اصول‌سالاری هم از دیگر تبعات وضع فعلی است.

در چندسال اخیر، هر سرمایه‌گذاری برای حمایت از فوتبال پا به میدان گذاشته، به دلیل ساختار مدیریت دولتی ضعیف باشگاهها از یک سو و نیز هجمه‌های از سر ناراحتی به‌جای هواداران از سوی دیگر، چیزی جز ضرر و هتک حیثیت ندیده است و عموما عطای سرمایه‌گذاری را به لقای آن بخشیده است.

اصلاح این فرآیند، از عهده‌ی وزارت ورزش یا وزیر ورزش به تنهایی خارج است و نیازمند یک هماهنگی گسترده در ابعاد ملی دارد؛ ورود مستقیم و بی‌واسطه رییس جمهور به این عرصه حتما راه‌گشاست و صدالبته نیازمند همراهی جدی مجلس و صداوسیما نیز می‌باشد.


#تجربه‌نوشت

✨ @azarijahromi