📍آفت تملق گویی📍

📍آفت تملُّق گویی📍

💠 یکی از آفت های تملق و ستایش های افراطی در دربار ناصرالدین شاه از سوی بزرگان این چنین روایت شده است؛ که البته محمدحسن اعتمادالسلطنه احتمالا بر اساس افزوده های علی خان امین الدوله آن را در متن ترجمه خانم کُنتِس دُسِگور جای می دهد: «همین که شخصی را تقدیر به رتبه عالی رساند از هر سمت باران تمجید بر او می بارد و مُتملّقین، صفاتی را که دارنده آنها نیست به او نسبت می دهند و شعرا قصیده ها در مدح او انشاد می کنند و آنها که دستشان به این نو دولت نمی رسد شرح ها و بسط ها می نویسند و آن بیچاره را در نادانی و جهالت تخته بند می کنند. آن احمق نیز التفات ندارد که تا دیروز محل هیچ اعتنایی نبود چگونه دارای این همه صفات و محاسن شده است؟ و چون فردا این جاه و جلال از او سلب شود، صفات حسنه را هم که نسبت می دهند، از او سلب خواهد شد. پس معلوم است که تمجیدات نه به شخص که به مقام او است»(رساله خرنامه، ترجمه محمد حسن خان اعتمادالسلطنه، صفحه۱۰۵).

💎 متن این کتاب در کتابخانه ملی ایران و کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود و به سادگی قابل دسترس است.

💎 جوادطباطبایی/ نظریه حکومت قانون؛ مبانی مشروطه صفحه۱۳۵/ بحران آگاهی

@MinervaEule1776

https://t.me/denkenfurdenken