سلام به همگی، بعد یک هفته که میخوام درباره ماشین خریدن بنویسم، امروز تازه یکم وقت خالی پیدا کردم

سلام به همگی، بعد یک هفته که میخوام درباره ماشین خریدن بنویسم، امروز تازه یکم وقت خالی پیدا کردم.
باورش شاید سخت باشه، اینجا ۸۲ میلیون نفر جمعیت داره، ۴۵ میلیون ماشین! این همه ماشین و این همه نظم!! هفته دیگه درباره چالش بعدیم، یعنی گواهینامه آلمانی مینویسم، اما اینو بگم که اینجا منظم ترین و سختگیرانه ترین سیستم رانندگی جهان رو داره.

اما خرید ماشین!
اینجا شما برای خرید ماشین چند انتخاب دارید. اول اینکه باید مشخص کنید که صفر کیلومتر میخواین یا دست دوم. خب برای صفر از هر کمپانی که بخواین میتونید ماشین بردارید و پولشو بصورت ماهیانه (لیزینگ و یا فاینانس) پرداخت کنید. مثلا با ۸۰۰۰ یورو پیش قسط و ماهی ۳۰۰ یورو، یک AUDI سری Q5 مدل ۲۰۱۸ بردارید.
اما برای دست دوم دستتون باز تره. چون هم میتونید از کلی وبسایت و اپلیکیشن مثل ebay, AutoScout, Mobile.de خرید کنید و هم میتونید به نمایشگاه‌های فروش ماشین برید و یا میتونید به خود نمایندگی های بزرگ سر بزنید.(البته اونها هم اکثرا توی همین وبسایتها تبلیغ دادن). نمایندگی‌های رسمی ماشینهای دست دوم زیادی برای فروش دارند. بعضی از این ماشینها درحد نو هستند و زیر پای خود نماینده بوده و طبق استانداردهای شرکتیشون باید زیر ۹۰۰۰ کیلومتر فروخته بشن که البته قیمتشون هم افت خوبی کرده. مثلا یک ماشین ۶۰،۰۰۰ یورویی شده ۴۵۰۰۰ یورو. یا ماشینهایی که برندهای دیگه ای هستند، ولی نمایندگی اون ماشینهارو از مشتریاشون برداشتن و جاش بهشون ماشین نو دادن. اما در کل قیمت ماشین توی این نمایندگی ها به نسبت وبسایتها خیلی گرونتره. مثلا یک ماشین ۱۰،۰۰۰ یورویی توی وبسایت، توی نمایندگی بین ۱۱،۰۰۰ تا ۱۲،۰۰۰ یورو قیمت میخوره. البته که خب خیالتون راحت تره که ماشین گارانتی شده.
اما درباره نمایشگاهها، خوب دلال جماعت تو همه جای دنیا یه فرمه. حالا ایرانیش بدتر آلمانیش یکم بهتر، اما از من میپرسید از ایرانی و ترک و عرب جماعت اینجا خرید نکنید. آلمانیهاشون یکم بهترن.من دنبال یه ماشین نسبتا بزرگ میگشتم که برای یه خانواده ۳ نفره و یه سگ جای کافی داشته باشه. اتوماتیک باشه و امکاناتی مثل دستیار پارک و نویگیشن سیستم و استاندارد آلایندگی یورو ۵ به بالا و ... داشته باشه. تقریبا ۲ هفته روی اینترنت گشتم و با کلی دلال ایرانی و ترک و عرب و آلمانی صحبت کردم و کلی نمایشگاه دیدم.مشکل اینجاست که ماشینها توی آلمان معمولا کمترین آپشن رو دارن. مثلا ماشین آ او دی آخرین سیستم میبینی، دنده اتوماتیک نداره، سقفش فلزیه، سیستم نویگیشن نداره، ایربگ فقط ۲تا، صندلی پارچه ای، ... یعنی این ماشین بیاد ایران عمرا کسی بخردش. حتی شنیدم تا سال ۲۰۱۱ کولر جزو آپشن حساب میشده و اگه الان کسی بخواد ماشین زیر ۲۰۱۱ بخره باید حواسش باشه که کولر داشته باشه! البته دلیلش اینه که موقع سفارش، خریدار هرجور که بخواد براش ماشینو آماده میکنن. و اکثر آلمانیها بر خلاف ما خاورمیانه ای ها، دنبال آپشن نیستن. جالب اینه که آلمانی‌ها عاشق ماشین استیشن هستن. خودشون بهش میگن کومبی. ولی ما ایرانی ها نه که یاد پیکان استیشن یا در بهترین حالت ماشین بنز بهشت زهرا میوفتیم، زیاد خوشمون نمیاد. خودم همیشه از کمبی بدم میومد. از اونجا که از هرچی بدت بیاد سرت میاد. خودم این اواخر در به در خرید ماشین کومبی بودم. چون واقعا خوبه. هم مثل یه SUV جاداره، هم کم مصرفتره و شتابش هم بیشتره.