آبجو و ۱۰ نکته جالب درباره آن در آلمان:.. ۱- تاکید بر قانون خلوص آبجو در آلمان:

آبجو و ۱۰ نکته جالب درباره آن در آلمان:

۱- تاکید بر قانون خلوص آبجو در آلمان:
کارخانه‌های آبجوسازی آلمان قوانین ویژه‌ای را رعایت می‌کنند. قانون ۵۰۰ ساله خلوص آبجو در آلمان خواستار آن بوده که آبجو باید تنها شامل آب، رازک، جوانه جو و مخمر باشد. اگرچه اتحادیه اروپا در سال ۱۹۸۷ در این قانون تجدید نظر کرده، اما هنوز بسیاری از کارخانه‌های آبجوسازی آلمان روش سنتی خود را حفظ کرده‌اند.

۲- آبجوهای خارجی در آلمان:
اتحادیه اروپا ممنوعیت خلوص آبجو را برداشته و کارخانه‌های آبجوسازی ضرورتی به قبول آن ندارند. اکنون کارخانه‌های جدید آبجوسازی خارجی فعالیت خود را در آلمان آغاز کرده‌اند و در آنجا آبجو به سبک کشور خود تهیه می‌کنند. روزنامه "میکسولوژی" انواع آبجوهایی که در آلمان تهیه می‌شود را فهرست کرده است.

۳- مقام نخست جهان در نوشیدن آبجو:
گرچه آلمان یک سوم مجموع ۱۵ هزار نوع آبجوی دنیا را تهیه می‌کند و در این کشور ۱۵۰۰ کارخانه آبجوسازی فعالیت می‌کنند، مردم این کشور مقام نخست جهان را در نوشیدن آبجو ندارند. آلمانی‌ها به طور متوسط سالی حدود ۱۱۰ لیتر آبجو می‌نوشند (حدود ۳۰۰ تا ۳۲۰ شیشه آبجو). شهروندان جمهوری چک اما سالانه حدود ۱۴۰ تا ۱۵۰ لیتر آبجو می‌نوشند و به این ترتیب مقام اول را به خود اختصاص داده‌اند.

۴- یک لیوان آبجو:
در هر منطقه آلمان یک لیوان آبجو معنی خاصی دارد. کارکنان بارهای آلمان وقتی مشتری از آنها یک لیوان آبجو بخواهد، آبجوی همان شهر را به او می‌دهند. به این ترتیب مشتری در مونیخ "هلِس" تحویل می‌گیرد، در کلن "کُلش" و در‌هامبورگ "آسترا".

۵- لیوان‌های مخصوص آبجو:
هر نوع آبجو لیوان مخصوص خود را دارد. آبجوی شهر کلن (کُلش) را در لیوان‌های ظریف ۲/ ۰ لیتری می‌نوشند. بعضی لیوان‌ها شبیه گیلاس شراب هستند و بعضی دیگر لیوان‌های بزرگ نیم لیتری مخصوص شکم‌دار.

۶- درصدهای متفاوت الکل:
الکل موجود در بیشتر آبجوهای آلمان حدود پنج‌درصد است. در بعضی آبجوهای ایالت بایرن درجه الکل آبجوها تا شش درصد هم می‌رسد. در ایالت بایرن به طور سنتی به هنگام صرف صبحانه نیز یک لیوان آبجوی "هِلس" می‌نوشند. پس "پروست" (به سلامتی!)

۷- آبجو و دیگر نوشیدنی‌ها:
همه فکر می‌کنند که آلمانی‌ها قوانین خلوص آبجو را بسیار جدی می‌گیرند، اما چنین نیست. بسیارند کسانی که حاضرند این نوشابه را با نوشابه‌های دیگر مخلوط کنند و بنوشند. این نوشابه‌های مخلوط حتی نام‌های خاص خود را نیز یافته‌اند. "رادلر" نام مخلوط آبجو و لیموناد است. مخلوط آبجو و کوکاکولا نیز نام "دِرِک ‌زاک"" به خود گرفته است.

۸- آبجوهای رنگارنگ:
اگر در لهستان با علاقه شربت‌های گوناگون را با آبجو مخلوط می‌کنند و می‌نوشند، در آلمان این سنت چندان همه‌گیر نشده است. برلین اما سنت خاص خود را دارد. در برلین از جمله مخلوط شربت تمشک و آبجو طرفداران خاص خود را پیدا کرده است. آبجوهای مربایی شهر برلین را در چنین لیوان‌هایی می‌نوشند.

۹- آزادی نوشیدن مشروبات الکلی:
گرچه در برخی کشورهای اروپایی نوشیدن آبجو در مناطق عمومی ممنوع است، در آلمان می‌توان نوشابه‌های الکلی را بدون محدودیت‌های شدید در مناطق عمومی نیز نوشید. در چندشهر چون کلن و برلین نوشیدن نوشابه‌های الکلی در وسایل نقلیه عمومی ممنوع است.

۱۰- شیشه‌های خالیِ قیمتی:
در آلمان شیشه‌های مصرف شده نوشابه‌ها جمع‌آوری شده و از مواد آن بار دیگر استفاده می‌شود. بی‌سبب نیست که این کشور در زمینه محیط زیست از نوآورترین کشورهای جهان شناخته می‌شود. بیشتر بطری‌های پلاستیکی و شیشه‌ای گرویی دارند. معمولا هر بطری پلاستیکی خالی نوشابه ۲۵ سنت و هر بطری شیشه‌ای خالی نوشابه ۸ سنت قیمت دارد. بسیارند کسانی که در آلمان بطری‌های خالی را از خیابان‌ها جمع‌آوری و به پول تبدیل می‌کنند.
@dotDE