✔️یادداشتی به قلم دانیل فراکلین، نویسنده اکونومیست. ♦️این از تاریخ

✔️یادداشتی به قلم دانیل فراکلین، نویسنده اکونومیست
⭕️بخشی از کتاب :مگاتِک: فناوری در 2050/ انتشارات اکونومیست/ مترجم:سعید ارکان زاده/ منبع ماهنامه آینده نگر

♦️این از تاریخ. دومین جا برای جست‌وجوی نگاه اجمالی به آینده، زمان حال است. همان‌طور که ویلیام گیبسون، نویسنده داستان‌های علمی – تخیلی، به طرزی به‌یادماندنی گفته، «آینده همین حالا اینجاست؛ خیلی منصفانه توزیع نشده است.» فناوری به طور شگفت‌انگیزی دارای دوره تکوین طولانی است. این‌طور به نظر می‌رسند که یک‌شبه ظاهر شده باشند اما این‌طور نیست. در نتیجه، اگر شما به جای درست نگاه کنید، می‌توانید امروز فناوری‌های فردا را ببینید. این روش به وسیله روزنامه‌نگاران و انسان‌شناسان شرکتی که می‌خواهند روندهای جدید را بشناسند به کار گرفته می‌شود. این کار به جست‌وجو برای یافتن «موارد روی لبه» حوزه‌های فناوری مربوط است: نمونه‌های فناوری و رفتارهایی که به وسیله گروه‌های خاص یا در کشورهای بخصوص به کار گرفته شده‌اند، قبل از اینکه گسترده شوند. یک نمونه کلاسیک از موارد روی لبه، مورد ژاپن است و تلفن‌های همراه هوشمند در هنگام تغییر قرن.

♦️در سال 2001 میلادی، دستگاه‌های تلفن همراه با دوربین و صفحه‌های نمایش رنگی در ژاپن رایج بود. آنها می‌توانستند نقشه‌ها را نشان دهند با جهت‌های پیاده‌روی و به کاربر اجازه دهند که کتاب‌های الکترونیک، بازی‌ها و دیگر برنامه‌های کاربردی را دانلود کند. روزنامه‌نگاران و تحلیل‌گران روانه ژاپن شدند تا این تلفن‌ها را در عرصه عمل ببینند. هروقت که بازدیدکنندگان ژاپنی در کنفرانس‌های فناوری اروپا و امریکا دستگاه‌های تلفن خود را می‌بردند، با وسایل آنها طوری رفتار می‌شد انگار که یک وسیله از آینده در ماشین زمان کوانتومی افتاده و به زمان کنونی آمده است. ژاپن زودتر وارد آینده شد به دلیل طبیعت منزوی و ویژه صنایع مخابراتش؛ بازار داخلی این کشور به اندازه کافی بزرگ بود تا به شرکت‌های حوزه فناوری‌اش این امکان را بدهد که ایده‌های جدید خود را امتحان کنند بدون نگرانی درباره سازگاری این ایده‌ها با سیستم‌های کشورهای دیگر. این اتفاق سال‌ها قبل از آن رخ داد که مشتریان در اروپا و امریکا بتوانند دستگاه‌های تلفن همراهی را بخرند که دارای قابلیت‌های قابل مقایسه با دستگاه‌های ژاپنی باشد. مجله «وایِرد» برای مدتی یک ستون داشت به نام «نگاهی به دختران دانش‌آموز ژاپنی» که پیش‌بینی می‌کرد ایده‌هایی را که دختران دانش‌آموز ژاپنی (پرشورترین کاربران تلفن‌های هوشمند اولیه) امروز انجام می‌دادند و بقیه ما ممکن بود فردا آنها را انجام دهیم.

♦️موارد روی لبه می‌توانند در تعجب‌آورترین مکان‌ها ظاهر شوند. برای مثال، کنیا مدت‌ها کشوری پیشرو در زمینه بهره‌گیری از پول همراه بوده است؛ پدیده‌ای که اجازه می‌دهد نقدینگی فورا از یک دستگاه تلفن همراه به یک دستگاه دیگر منتقل شود، به همان سهولت فرستادن یک پیامک. برای سال‌ها می‌دیدید که در نایروبی و نه در نیویورک، پول راننده تاکسی با استفاده از تلفن همراهتان پرداخت می‌شود. پول همراه در کنیا رونق گرفت تا حدی به این خاطر که زیرساخت‌های بانکی با حسن سابقه در آن کشور زیاد نبود. در کشوری که بیشتر مردم حساب بانکی ندارند، رقابت بین سیستم‌های پرداخت موجود کم بود. مولفه‌های سیاسی نیز در اینجا نقش بازی کردند: استفاده از پول همراه طی خشونت‌های پس از انتخابات سال‌های 8-2007، وقتی که این روش به عنوان راهی جایگزین برای بانک‌هایی که گرفتار دعواهای نژادی شده بودند شناخته شد.
_اقتصاد بازار
لینک کانال👇👇
@economy7
@economy7