بامیه‌های زندگی دیگران.. محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

بامیه‌های زندگی دیگران

محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

✅ امروز داشتم تحلیل مصاحبه‌های انجام‌شده با سیل‌زده‌های سیلاب‌های فروردین امسال را مرور می‌کردم، به مصاحبه‌ای با یکی از استادان دانشگاه برخوردم که برای امداد روانشناختی به اردوگاه سیل‌زده‌ها رفته بود. استاد می‌گوید:

✅ «صبح رفتیم اردوگاه، خانمی آمد نشست کنار یکی از دانشجوهای ما زد زیر گریه، گفت تو دیروز کجا بودی؟ دیشب من داشتم گریه می‌کردم نبودی با تو حرف بزنم. من دیشب یاد بامیه‌هام افتادم. نشسته بود برای بامیه‌هاش گریه می‌کرد. ... می‌گفت من این بامیه‌ها را با عشق کاشتم، قرار بود بزرگ بشن، بفروشم. زود کاشتم. می‌خواستم بفروشم، برم اصفهان. من بچه‌دار نمی‌شم. قرار بود برم اونجا بچه بکارم.»

✅ گاهی اوقات، فقط لازم است بامیه‌های یک زندگی را به آن برگردانید؛ زندگی روی خوش خود را نشان می‌دهد. گاه فقط بامیه‌ای را از یک زندگی می‌گیرید، و زندگی تلخ می‌شود.

✅ بامیه برای بعضی بامیه است، ماده اولیه خورشت؛ اما برای کسی، همه زندگی است و می‌نشیند و برای آن گریه می‌کند.

✅ گاهی آدم‌ها احتیاج دارند فقط کنارشان بنشینی و اجازه دهی درباره بامیه‌های‌شان برای تو حرف بزنند و گریه کنند. بامیه‌هایی که ما فقط می‌خوریم، شاید همه امید زندگی کردن‌شان باشد.

✅ زندگی کردن گاه فقط با این‌که حواس‌مان به بامیه‌های دیگران باشد، و سخن گفتن از بامیه‌های‌شان را کم‌ارزش ندانیم، معنای دیگری می‌یابد.

✅ حواس‌مان به بامیه‌های زندگی دیگران باشد.

(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad

📡 کانال پادکست سکه (اقتصاد و توسعه):
@Sekke_Podcast

📡 کانال شبکه توسعه: @I_D_network