صادرات و بهره‌وری بنگاه‌ها

صادرات و بهره‌وری بنگاه‌ها

کوثر یوسفی مقاله مشترکی با فاطمه سبحانی و سیدعلی مدنی‌زاده مقاله‌ای در مورد دینامیک بهره‌روی بنگاه‌های فعال در بازار صادراتی ارائه کرد. از ادبیات اقتصاد بین‌الملل می‌دانیم که بنگاه‌های صادرکننده به نسبت سایر بنگاه‌های اقتصاد بهره‌وری بالاتری دارند (چون قادرند در بازار بین‌المللی رقابت کنند). در نتیجه کاهش موانع صادرات باعث رشد این نوع از بنگاه‌ها و ارتقاء بهره‌وری کلی صنعت می‌شود. هدف مقاله این است که جهت معکوسی از رابطه علی صادرات و بهره‌وری را ارزیابی کند: آیا صادرکننده بودن خودش باعث رشد بهره‌وری بنگاه‌های صادرکننده می‌شود؟ طبعا این سوال به لحاظ اقتصادسنجی پیچیده است چون بنگاه‌هایی که صادرکننده شده‌اند از لحظه اول با بقیه بنگاه‌های اقتصاد متفاوت بوده‌اند (بایاس گزینش نمونه) و در نتیجه نمی‌شود بهره‌وری ان‌ها در طول زمان را صرفا به یادگیری در اثر صادرات نسبت داد. برای رفع معضل درون‌زایی مقاله از روش جفت کردن امتیازی (PSM) استفاده می‌کند.

یافته‌ها جالب است: بنگاه‌های صادرکننده در ایران دست‌مزد بیش‌تری به کارگران خود می‌دهند٬ کالاهایی با ارزش افزوده بالاتر تولید می‌کنند (ولی تقریبا تمام این ارزش افزوده مربوط به انرژی است) و نهایتا این که بهره‌وری انرژی «پایین‌تری» نسبت به بقیه بنگاه‌‌های کشور دارند.

تفسیر موضوع این است که صادرکننده‌ها عمدتا از انرژی ارزان کشور استفاده کرده‌‌اند و کالاهایی با شدت انرژی بالا تولید کرده‌اند. در نتیجه قابلیت صادراتی آن‌ها از بهره‌وری نیروی کار ناشی نشده است.

#کنفرانس‌اقتصاد‌ایران

اصل مقاله را می‌توانید این‌جا ببینید.

http://iraneconomics.org/papers/Yousefi%20et%20al.%20-%20ExportersPSmatching%20(IIEA%202016).pdf

@hamedghoddusi کانال یک لیوان چای داغ٬ نوشته‌های حامد قدوسی‌