در دانشگاه استیونس نیوجرسی اقتصاد درس میدهم. حوزه تخصصم اقتصاد خرد کاربردی، اقتصاد انرژی و منابع طبیعی، مدیریت ریسک و کنترل بهینه تصادفی است. به علوم انسانی هم علاقهمندم. مسایل توسعه و سیاستگذاری ایران را دنبال میکنم و گاهی چیزهایی مینویسم.
💠خلق اعتبار، اثر هماهنگی و امکان جهش اقتصادی در نتیجۀ یک سیاستگذاری پولی توسعهای
💠خلق اعتبار، اثر هماهنگی و امکان جهش اقتصادی در نتیجۀ یک سیاستگذاری پولیِ توسعهای
💠نقدی بر تحلیل دکتر حامد قدوسی
✍️محسن یزدان پناه | مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات مبین | جستار شمارۀ 48
@Mobin_Research_Institute
• دکتر حامد قدوسی از اقتصاددانانِ خوشفکر، متین و صاحب سبک است؛ در تحلیل بازارها، نظریۀ بازیها، اقتصاد انرژی و البته ابعاد اقتصادی بحران آب در ایران ما. استاد موسسۀ فنآوری استیونس در امریکا و محققِ موفقی که گرچه از زمینۀ مهندسی به دنیای اقتصاد آمده، اما عمق نگاهش به چارچوبهای درکِ اتموار محدود نشده و ردپای اخلاق، نهاد و زمینه در اجتماعیاتِ نگارشهایش پیداست.
• روشی کمابیش تکثرگرا که امروز مقبول دستۀ زیادی از اندیشمندان اقتصادی ذیل سرفصل Methodological Pluralism افتاده است. نگارنده از او آموخته و نیاز دارد همچنان از او بیاموزد؛ این نوشتار اما نقدی بر یکی از نوشتههای اوست در باب نادیده گرفتن اثر ترتیبات پولی بر تمهید رشدِ شتابنده؛ در اقتصادی که سرمایهگذاری با اعتبارِ تازه خلقشده پیشران است. لازم به تأکید است که این نقد ردِ صحّت دلایل ارائهشده در تحلیل ایشان نیست، اشاره به نادیده گرفتن مؤلفهای مهم است که میتوان آن را ذیل سیاستگذاری پولیِ توسعهای نامگذاری کرد.
• هفته پیش از ایشان یادداشتی در رابطه با وعدۀ یکی از نامزدهای انتخابات در رابطه با دو (یا دو و نیم) برابر کردن درآمد کشور ظرف 4 سال بهطور گستردهای در فضای مجازی بازنشر شد. با این هدف که اگر نامزدها به دنبال بیان وعدههای جذاب هستند، "وظیفۀ کارشناسان هم باید این باشد که این وعدهها را به عناصر سازنده تجزیه کرده و از نامزدها در مورد الزامات، ظرفیتها و برنامهها برای تحقق آن وعدهها سؤال کنند". در این مسیر، ایشان سپس به محدودیت (1) تشکیل سرمایهگذاری فیزیکی، (2) افزایش نیروی کار، و (3) ارتقاء بهرهوری کل عوامل تولید، در نقشآفرینی به دستیابی این هدف اشارهکرده و وعدۀ مطرحشده را عملاً ناممکن دانسته است.
• در مقابل اما، فارغ از هرگونه جهتگیری و علقۀ سیاسی، این نوشتار تمایل دارد استدلال کند که مبانی نظری و کارشناسی برای چنین نوع مدعایی وجود دارد؛ نه ازنظر میزان عدد اعلامشده (2 برابر کردن درآمد کشور ظرف مدت 4 سال)، بلکه ازنظر معنادار بودن و ممکن بودن مفهوم "جهش اقتصادی". با این دغدغه، باید دید آیا در ادبیات اقتصادی میتوان محل قابلاعتنایی را یافت که از چگونگی "جهش اقتصادی" سخن گفته باشد؟ آیا شواهد تجربی در این زمینه وجود دارد؟ اگر چنین بنایی موجود باشد، آنگاه "جهش اقتصادی" راهبرد اول و ناگزیر اقتصاد ایران برای رهایی از باتلاق معضلاتی است که در آن گرفتار آمده است.در ادامه به چند پایۀ نظری در این رابطه اشاره میشود، با این تأکید که گسترۀ ادبیاتی که بتواند جهش اقتصاد را در رابطه با ترتیبات پولی تبیین کند محدود به این موارد نیست.
🔻ادامه تحلیل را در لینک زیر دنبال کنید:
goo.gl/IRgfqv
🔸پ.ن: لازم است سپاس ویژۀ خود را از بلند نظری دکتر حامد قدوسی در استقبال از این نقد و ارائۀ نکاتی فنی که منجر به حک و اصلاح برخی از فرازها شد، ابراز دارم. روشن است مسئولیت هرگونه نقصان با نویسنده است.
—---------------
🗞 مجله تلگرامی مبین🔻
https://telegram.me/Mobin_Research_Institute