اقتصاد به مثابه لذت ذهنی.. این پاراگراف را از مصاحبه پارتا داسگوپتا برداشته‌ام و عینا کپی می‌کنم

اقتصاد به مثابه لذت ذهنی

این پاراگراف را از مصاحبه پارتا داسگوپتا برداشته‌ام و عینا کپی می‌کنم. برای کسانی که وی را نمی‌شناسند: او یکی از بنیان‌گذاران حوزه «اقتصاد منابع طبیعی و محیط‌زیست» و از جمله کسانی است که در دهه هفتاد و هشتاد مقالات مهمی برای مدل‌سازی و تحلیل ریاضی استفاده بهینه از منابع طبیعی و پایان‌پذیر نوشتند (عمدتا در آکسفورد و کمبریج) و به نوعی مقاله فراموش‌شده و مهم «هتلینگ» را دوباره زنده کردند. حسین فرزین استاد اقتصاد منابع دانش‌گاه کالیفرنیا در دیویس از شاگردان همین حلقه بوده است که علی‌رغم موفقیت و شهرتش در خارج از ایران، در داخل خیلی شناخته شده نیست.

حرفی که داسگوپتا می‌زند جالب است: می‌گوید هیچ وقت خودم را آن قدر جدی نگرفتم که بخواهم روی «سیاست‌گذار» تاثیرگذار باشم ولی ابزارها و مفاهیم اقتصاد را آن قدر جدی گرفتم که از زیبایی کاربرد آن‌ها لذت ببرم. ما ایرانی‌ها کم‌تر فرصت می‌کنیم که به اقتصاد این طور نگاه کنیم چون انگیزه عمده ما از تحصیل اقتصاد همان «تاثیرگذاری روی سیاست‌گذار» بوده و «درک جهان از زاویه علوم اجتماعی» معمولا برای‌مان هدف دوم و ثانویه بوده است.

Q) What has been the main motivation for your research throughout your career?

A) Pleasure, I guess. I have never taken myself seriously enough to think I could make a difference to choices over public policy, nor even to what my professional colleagues work on or think about (and I have had rational expectations about both). We usually don’t realise that economics is a very beautiful subject. I mean, the tools we have inherited from our intellectual parents and ancestors are very powerful. If we take them seriously, have faith in them, and treat them well, they yield startling revelations about the workings of the social world. And you can’t beat the feeling you get on discovering an intimate connection between seeming unrelated social variables and phenomena.


تماس با نویسنده @hamed_ghoddusi
@hamedghoddusا