رفتار تکاورانه در محیط حرفه‌ای، بخش اول

رفتار تکاورانه در محیط حرفه‌ای، بخش اول

این مطلب چند قسمتی را سال ۱۳۸۶ نوشته بودم، زمانی که خودم بیش‌تر درگیر فعالیت‌های مشاوره و مدیریتی بودم. در این سال‌ها چند بار دوستانی سراغ آن مطلب را ازم گرفته‌اند و هر چند کمی با حال و هوای کلی کانال تفاوت دارم ولی فکر کردم بد نیست این‌جا - با اندکی تلخیص - بازنشر کنم. طبعا اگر امروز می‌نوشتم احتمالا نکات دیگری را در آن دخیل می‌کردم.
*******************
ما در ایران شرکت های بزرگ مشاوره و پژوهش نداریم که روی تربیت نیروی انسانی سرمایه گذاری کنند. نیروی انسانی هم بین شرکت های مختلف و کارفرمایان متفاوت در حال جا به جایی است و لذا کسی انگیزه ندارد برای تربیت نیرویش انرژی چندانی صرف کند. لذا متاسفانه توسعه مهارت ها تا حد زیادی به عهده خودمان است. من ایده های خودم نسبت به مهارت ها و سبک زندگی یک نیروی تکاور (البته عمدتا در صنعت مشاوره) می نویسم. شما هم لطفا بنویسید که یاد بگیریم.

۱) به تولید خروجی در سر موقع و در چارچوب بودجه متعهد باشید. کار حرفه ای شوخی بردار نیست و هیچ کارفرمایی هم پول اضافه ندارد تا کنجکاوی شما را ارضاء کند. یک شرکت مشاوره خصوصی با یک مرکز تحقیقاتی دولتی متصل به پول نفت فرق دارد.

۲) سرنخ های اطلاعاتی درحوزه خودتان را بشناسید، نسبت به محیط حرفه ای‌ هوشیار باشید و اتفاقات جدید را دنبال کنید. بخش مهمی از سرنخ ها از دانستن مشخصات افراد مطرح و کتاب ‌ها و مجله ها و سایت ها و موسسات و همایش ها به دست می آید.

۳) فراموش نکنید که همیشه داشتن یک خروجی اولیه بسیار به تر از نداشتن خروجی و سر دواندن مدیر و کارفرما است. بخشی از مشکل معمولا از این ناشی می شود که حوصله ندارید یا نمی توانید خودتان را متعهد کنید که همین قدری که کار کرده اید را کنار هم بگذارید و روی کاغذ بیاورید.

۴) پس به نوشتن منظم عادت کنید. تا وقتی ننویسید موضوعات در ذهنتان روشن نمی شود. بنویسید و بعدا اصلاح کنید ولی با نوشتن راحت باشید. مخاطبان و کارفرمایان کسانی که می توانند به زبان مکتوب و روان صحبت کنند را خیلی دوست دارند.

۵) منظم و سوار بر موضوع باشید و اجازه ندهید ماده خام‌ها بر ذهن شما غلبه کند. اگر ده ها فایل تصادفی از اینترنت پیدا می کنید قطعا در دل آن ها گم خواهید شد.

۶) تکاورها کارشان را دوست دارند و آن را با شوق دنبال می‌کنند. اگر انگیزه نداشته باشید نمی توانید ۲۰ ساعت مداوم روی یک پروژه کار کنید و اگر نتوانید این کار را بکنید تکاور نمی شوید. زمانی که نسبت به موضوع کاران دغدغه دارید حتی موقع خواب بودن هم روی آن کار خواهید کرد!

۷) مهارت های ارائه موثر و دقیق و معطوف به نتیجه را یاد بگیرید. ممکن است ایده های خوبی داشته باشید ولی اگر نتوانید آن را روشن و منظم و هدف‌مند به بقیه منتقل کنید جدی گرفته نمی شوید.

۸) خودتان را به کار با اشکال و نمودارهای مفهومی عادت دهید. یکی از بزرگ ترین مهارت های تکاوران خلق مدل های مفهومی برای مساله ای است که روی آن کار می کنند. مدل مفهومی به شما اجازه می دهید تا نتایج را جمع بندی کنید و با بقیه گفت و گوی موثر برقرار کنید.

۹) “کتاب های” درسی دوره لیسانس و کتاب های آموزشی رشته مدیریت را خیلی جدی نگیرید. آن ها مقدمه قضیه هستند. مقاله بخوانید و مقاله بخوانید و مقاله بخوانید. مورد کاوی هم زیاد بخوانید. کتاب آدم را کلیشه ای و ملانقطی می کند و مقاله آدم را پخته و فرهیخته.

۱۰) برای خواندن گزارش های تولید شده توسط مشاوران و متخصصان برجسته حریص باشید. هر جا که دستتان رسید گزارش های خوب را بخوانید و الگوبرداری کنید و از روی کردشان بیاموزید.

۱۱) وقتی روی یک موضوع خاص جدید کار می کنید در عرض زمان کوتاهی دید جامعی از آن به دست آورید. این مهارت مهمی است که به کارفرما نشان دهید که نکته‌های کلیدی مساله آن‌ها را به درستی درک کرده است.

۱۲) چون چکش یک تئوری (مثلا سیستم دینامیک) را یاد گرفته اید همه دنیا را میخ نبینید. به تئوری ها و ابزارهای مدل سازی متعدد مسلط باشید تا سرجایش از ابزار مناسب استفاده کنید. سعی کنید فلسفه و فروض مدل ها را خوب بدانید.

تماس با نویسنده @hamed_ghoddusi
@hamedghoddusi