خاورمیانه، نابرابرترین جغرافیا در جهان. ________

http://bit.ly/2ktMwga
🔴 خاورمیانه، نابرابرترین جغرافیا در جهان
________
🔸نابرابری درآمدی در دهه‌های اخیر در همه جای جهان تقریباً افزایش یافته است، اما با سرعت‌های متفاوت. این واقعیت که سطوح نابرابری این قدر بین کشورهای مختلف فرق دارد نشان‌دهنده‌ی اهمیت نقش سیاست‌ها و نهادهای ملی در شکل‌ بخشیدن به نابرابری است.
🔸براساس «گزارش نابرابری جهانی، 2018»، نابرابری درآمدی در مناطق مختلف جهان سطوح متفاوتی دارد. کم‌ترین سطح آن در اروپا و بیش‌ترین سطح آن در خاورمیانه است. در 2016، سهم دهک بالای درآمدی از کل درآمد ملی در اروپا 37درصد، در چین 41 درصد، در روسیه 46 درصد، در ایالات متحده و کانادا 47 درصد، و در افریقای جنوب صحرا، برزیل و هند 55 درصد بود. در خاورمیانه که نابرابرترین منطقه‌ی جهان است دهک بالایی 61 درصد درآمد ملی را در اختیار دارد.
🔸از 1980به این سو، نابرابری درآمدی به‌سرعت در امریکای شمالی، چین، هند و روسیه افزایش یافته است. نابرابری در اروپا نیز به شکل ملایمی افزایش یافته است. از یک منظر تاریخی گسترده، این افزایش نابرابری نشان‌‌دهنده‌ی پایان نظام برابری‌خواه بعد از جنگ است که در این مناطق اشکال متفاوتی یافته بود.
🔸استثناهایی بر این الگوی عمومی وجود دارد. در خاورمیانه، افریقای جنوب صحرا و برزیل نابرابی درآمدی در سطوحی به‌شدت بالا کم‌وبیش ثابت مانده است.. این مناطق هیچ‌گاه در رژیم برابری‌خواه بعد از جنگ قرار نکرفتند و حداعلای نابرابری جهانی را تشکیل می‌دهند.
🔸تنوع روندها در میان کشورها از دهه‌ی 1980 نشان‌ می‌دهد که پویش نابرابری درآمدی را مجموعه‌ی متنوعی از بسترهای ملی، نهادی و سیاسی رقم می‌زند.
🔸مسیرهای متفاوت کشورهای کمونیستی پیشین یا اقتصادهای به‌شدت تحت نظارت مانند چین و هند و روسیه نشان‌دهنده‌ی همین موضوع است. افزایش در نابرابری به‌طور خاص در روسیه تند و ناگهانی، در چین ملایم و در هند نسبتاً تدریجی بوده است که بازتاب انواع متفاوت سیاست‌های نظارت‌زدایی و آزادسازی است که این کشورها طی دهه‌های اخیر دنبال کرده‌اند.
🔸واگرایی سطوح نابرابری به‌ویژه بین اروپای غربی و ایالات متحده بسیار شدید بوده است. هر دو منطقه در 1980 سطح مشابهی از نابرابری را تجربه می‌کردند اما امروز وضعیت کاملاً متفاوت است. سهم درآمد یک درصد بالایی در هر دو منطقه در 1980 تقریباً 10 درصد بود. در اروپای غربی با افزایشی تدریجی در 2016 به 12 درصد رسید اما در امریکا به 20 درصد صعود کرد. در عین حال، در ایالات متحده سهم پنج دهک پایینی از 20 درصد در 1980 به 13 درصد در 2016 تقلیل یافت.
🔸مسیر مشاهده‌شده‌ی نابرابری در ایالات متحده تاحدود زیادی ناشی از نابرابری‌های گسترده‌ی آموزشی به همراه نظامی مالیاتی است به رغم افزایش شدید حقوق کارمندان رده بالا از دهه‌ی 1980 و درآمدهای سرمایه در دهه‌ی 2000 رشد تصاعدی کم‌تری داشت. در عین حال در اروپای درون قاره شاهد کاهش کم‌تری در مالیات‌های تصاعدی بودیم و در عین حال نابرابری دستمزد با سیاست‌های آموزشی و تعیین دستمزد که برای گروه‌های کم‌درآمد و میانه‌درآمد مساعدتر بود. در هر دو منطقه، نابرابری درآمدی بین زنان و مردان کاهش یافته اما در سطوح بالای درآمدی همچنان قدرتمند است.
🔸فقیرترین نیمه‌ی جمعیت جهان به سبب رشد شدید در آسیا (به‌طور مشخص در چین و هند) شاهد رشد قابل‌توجه درآمد بوده است. اما به دلیل نابرابری شدید و فزاینده میان کشورها، از 1980 سهم یک درصد بالایی ‌ثروتمندترین افراد در جهان دوبرابر 50 درصد پایینی بوده است. رشد درآمد برای افرادی با درآمدی بین 50 درصد پایین و یک درصد بالایی بسیار کند یا حتی صفر بوده است. این امر شامل امریکای شمالی و کشرهای کم‌درآمد یا میانه‌درآمد اروپایی هم می‌شود.
🔸گفتنی است این گزارش تحت نظارت اقتصاددانانی مانند توماس پیکتی، فاکوندو آلواردو، لوکاس شانسل، امانوئل سائز و گابریل زاکمن منتشر شده است. در روزهای آینده مطالب دیگری از این گزارش در «تازه‌های اقتصاد سیاسی» منتشر خواهد شد.

👈برای دریافت متن کامل گزارش به پیوند زیر مراجعه فرمایید:
http://bit.ly/2oaRFyM

ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics