به اقتدار جهانی ایران میاندیشیم ارتباط با ما: هاشم منفرد @irgeopoliticsmail [email protected] انسانی کتاب: مرجع تخصصی کتب علوم انسانی ensaniketab.ir سایت ما: www.irgeopolitics.com
🔴🔴🔴درس ملی گرایی روسی برای نفی «ایران گرایی»
🔴🔴🔴درس ملی گرایی روسی برای نفی « ایران گرایی »
دکتر میر مهرداد میرسنجری، استادیار دانشگاه و پژوهشگر فرهنگی و ژئوپلیتیک، روزنامه شرق، ۴ شهریور ۱۳۹۷، شماره ۳۲۲۸، صفحه ۱۵
بخش نخست
۲۶ آگوست، دهمین سالگرد اعلام استقلال منطقه ایرانی تبار اوستیای جنوبی در قفقاز است که به تازگی به « آلانیا » تغییر نام یافته است.
مردمی که زبانشان از شمالی ترین زبان های ایرانی است و با افتخار خود را « ایرانی » تبار و سرزمینشان را « ایرستان » می دانند.
همزمانی این سالگرد با نگرانی های جامعه، نسبت به پایمال شدن حقوق تاریخی ایران در دریای کاسپی پس از امضای کنوانسیون طراحی شده توسط روسیه، نکات قابل تأملی را در پی دارد.
به راستی چگونه است که در متن کتاب های درسی، گفتار مسوولان و انتشارات رسانه های جمهوری اسلامی ایران، کمترین آموزش، تبلیغ، ترویج و حتی اشاره ای به معرفی پیوند های تاریخی و فرهنگی و هویتی کشورهای وارث تمدن ایرانی به عمل نمی آید؟
چرا برعکس ایران، روسیه به رغم گذشت ۲۷ سال از فروپاشی شوروی همچنان از نفوذ و هژمونی و عمق استراتژیک خود در جمهوری های جدا شده دفاع می کند، از تاجیکستان فارسی زبان تا قفقاز ایرانی تبار؟
و چرا جمهوری اسلامی در طول این سال ها، نسبت به آرمان اتحاد ملی هم تباران ایران بزرگ فرهنگی از تاجیکستان تا کردستانات و از اوستیا و دریای کاسپی تا بحرین و خلیج پارس ، تنها نظاره گری بوده که فرصت های تاریخی پی در پی را به رقیبان منطقه ای و فرامنطقه ای خود از جمله روسیه، ترکیه و حتی عربستان واسپرده است؟ ...
واقعیت این است که کوتاه آمدن از حق « برابر، مساوی و مشاع » ایران، یا به عبارتی، حق ۵۰ درصدی در مذاکرات دریای کاسپی در ۱۹۹۶ میلادی ( ۱۳۷۵ خورشیدی ) را باید در همان نگاهی جستجو کرد که پنج سال پیشتر از آن، یعنی در سال ۱۹۹۱ میلادی ( ۱۳۷۰ خورشیدی )، به رغم فراهم بودن فرصت طلایی تاریخی پیوند دوباره ۱۷ شهر قفقاز، به مسامحه آشکار دولت هاشمی رفسنجانی برای بازگشت سرزمین های جدا شده ایرانی قفقاز و ورارود به ایران انجامید.
این موقعیت استثنایی، ۱۶۳ سال پس از قرارداد ننگین ترکمانچای و در پی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی زوسیالیستی در ۱۹۹۱ میلادی فراهم شد تا با همراهی ایرانی تباران آن سوی ارس که مشتاقانه آرزوی بازگشت به مام میهن را فریاد می زدند، دولت وقت ایران، بتواند برای تشکیل اتحادیه یا کنفدراسیونی با این کشورهای نو استقلال، آستین همت بالا زند، انتظاری که شوربختانه عملی نشد.
تجربه چین و بازپس گیری هنگ کنگ و ماکائو:
دولت پکن در همان ایام فروپاشی شوروی و مسامحه دولت ایران برای بازگشت سرزمین های تاریخی اشغال شده خود، در سال ۱۹۹۷ میلادی، هنگ کنگ را پس از ۱۵۵ سال اشغال ( از سال ۱۸۴۲ میلادی )، از دولت لندن باز پس گرفت و افزون بر آن، ماکائو را هم پس از ۴۴۲ سال اشغال پرتغال از سال ۱۵۵۷ میلادی در سال ۱۹۹۹ مجدد به خاک خود بازگرداند.
روسیه در اوستیا:
...در حمله نظامی آگوست ۲۰۰۸ میلادی، آن سرزمین ایرانی تبار شمال قفقاز را به عنوان بخشی مستقل وابسته به روسیه استقلال دادند و به شهروندان اوستیایی، دوگذرنامه روسی و اوستیایی اعطا کردند.
روسیه در تاجیکستان:
روسیه با بهانه امنیت مناطق مرزی تاجیکستان پارسی زبان ... توافقنامه تمدید اجاره پایگاه نظامی روسیه را تا سال ۲۰۴۲ میلادی با مقام های تاجیکستان امضا کرد...
روسیه در کریمه:
...شبه جزیره کریمه ... پس از شورش روس تباران آن دیار و طی یک همهپرسی در مارس ۲۰۱۴ میلادی و سپس تصویب پارلمان کریمه به شکل یک واحد فدرالی از فدراسیون روسیه درآمد.
بدین سان، اعمال قدرت روسیه از گوشه شمال شرقی دریای سیاه، در سراسر شمال این پهنه آبی گسترش یافت.
روسیه در دریای سپید ( مدیترانه ):
...حضور نیروهای نظامی روسیه در بندر طرطوس واقع در غرب سوریه و در مجاورت ساحل دریای مدیترانه، به سال ۱۹۵۶ میلادی و در زمان شوروی سابق باز می گردد... این پایگاه نظامی تا سال ۱۹۹۱ میلادی و فروپاشی شوروی سابق نیز به کار خود ادامه می داد.
بار دیگر پس از ۱۹ سال، در سال ۲۰۱۰ میلادی و در دوران ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین، ملک این پایگاه نظامی مجددا توسط روسیه از دولت سوریه اجاره شد و مجددا در اختیار روسیه قرار گرفت و پس از دو سال، پایگاه نظامی طرطوس مجددا تجهیز و بازسازی شد و از سال ۲۰۱۲ به صورت رسمی کار خود را آغاز کرد و حضور روسیه در دریای مدیترانه پس از گذشت حدود ۲۰ سال از سر گرفته شد.
دنباله مقاله در بخش دوم
نقل از: کانال اتحادیه کشورهای وارث تمدن ایرانی
ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics