بررسی تهدیدات جدید آمریکا و راهکاری مقابله با آن.. بخش دوم.. حسین کبریائی زاده

بررسی تهدیدات جدید آمریکا و راهکاری مقابله با آن

بخش دوم

حسین کبریائی زاده

برای این منظور باید فهم صحیحی از شرایط جدید تهران داشته باشد و تحرکات جدید آمریکا و متحدانش باید از منظری کلان مورد بررسی قرار گیرد.
دراین‌میان، آنچه اهمیت دارد آن است که برای از بین بردن ساختارهای تحریم نباید به مسیر دلخواه واشینگتن رفت. خروج از برجام باعث همراهی بیشتر اروپاییان و تکرار ماجرای‌های 2006 خواهد شد که به موجب آن تشدید تحریم‌ها ابعادی وسیع یافت. پس خروج از برجام باعث خواهد شد تاحلقه دوستان آمریکا وسیع‌تر شده و هزینه‌ها برای این ابرقدرت سرشکن شود.

برای افزایش هزینه‌های اقدام علیه ایران نیاز است بر نقاط ضعف متحدان منطقه‌ای آمریکا تمرکز کرد، هم‌دستانی ویژه این متحدان، اگرچه نقطه قوتی برای آمریکاست؛ اما به‌دلیل ذات متفاوت نظام‌های سیاسی و منافع مختلف که گاهاً غیرهمسو نیز هستند پاشنه اشیل آن نیز است.

همانگونه که طرف آمریکایی حساب ویژه بر اختلاف سلایق سیاسی داخلی کرده ایران نیز با توجه به سازکار تصمیم‌سازی نخبه محور آمریکا می‌تواند از شکاف و اختلاف‌نظر نخبگانی تعادلگرا و مقابله‌گر مانند والت و پولاک که معتقد به ارتباط با ایران هستند به نفع خود بهره ببرد.

در گام بعد، زمان یارکشی در این رویارویی دیپلماتیک است، پایبندی ایران به برجام می‌تواند اروپایی‌ها را به‌صورت حداقلی کنار ما قرار دهد مخصوصاً که در دوره اول ریاست‌جمهوری روحانی شرایط بسط روابط اقتصادی ایران و اروپا هموار شده است. بهره‌گیری از ظرفیت اقتصادی ایران درصورت استفاده صحیح می‌تواند کارت برنده برای تهران در این وضعیت باشد.

البته حل بحران‌های غرب آسیا و اینکه پروژه ناامن‌سازی بر عدم امنیت انرژی و مسائلی مانند مهاجرت و تروریسم تأثیر مستقیم دارد از نکاتی است که می‌تواند رویکرد دوسوی آتلانتیک را درمورد تهران دچار تشتت کند.

نکته بعد بازی گرفتن صحیح از مسکو است، آمریکا به‌هیچ‌وجه تمایل ندارد غرب آسیا را با روس‌ها شریک شود استفاده از این نقطه ضعف افزایش دادن هزینه تقابل با ایران برای واشینگتن را ملموس می‌سازد.

همان‌گونه که ذکر شد چون تقابل ایران و آمریکا در مقطع فعلی کمتر ماهوی است و بیشتر مرتبط با موضوعات منطقه‌ای است قابلیت چانه‌زنی و تعامل بیشتری نسبت به قبل داشته و برعکس ابعاد و هیاهوهای تبلیغاتی شکل گرفته در فضای داخلی و منطقه‌ای، با سهولت بیشتری می‌توان از این پیچ خطرناک گذر کرد، مشروط بر آنکه درس‌های لازم ازلحاظ فنی، حقوقی و سیاسی از تنها فرایند تعامل با آمریکا بعد از انقلاب، یعنی برجام گرفته شود.

شاید مهم‌ترین درس از برجام، اجماع داخلی و انسجام ملی و نیز شکل‌گیری بستر مناسبی در فضای داخلی برای نتیجه‌گیری از فرایندهای تعامل است. با توجه به اینکه طرف مقابل درحال ارزیابی و آزمون سیاسی برای اجرای طرح‌های خود است، در این مقطع زمانی حفظ وحدت میان طیف‌ها مختلف، پرهیز از دعواهای سیاسی، جناحی و عملکرد بسیار هماهنگ کلیه دستگاه‌ها به‌خصوص بخش‌های سیاسی و نظامی لازم و ضروری است.

در این مرحله، صبر عقلانی، پرهیز از هیجان‌زدگی و رصد تحولات اجرایی، حقوقی و قانونگذاری در مجلس سنا درخصوص پایبندی به برجام و تحرکات نظامی واشینگتن و متحدان ان در منطقه می‌تواند راهنمای خوبی برای دستگاه‌های متناظر در ایران برای اقدام متقابل و فراهم کردن بسترهای تعامل معطوف به نتیجه باشد.

منبع: ابرار معاصر تهران

بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics