آیا کودتای ترکیه واقعی بود؟.. دیوید ال فیلیپس.. بخش دوم

آیا کودتای ترکیه واقعی بود؟

دیوید ال فیلیپس

بخش دوم

و چرا کودتاچیان به رسانه های اجتماعی اجازه فعالیت دادند؟ انها می توانستند پوشش اینترنت را قطع کنند اما این کار را نکردند. مضحک است که اردوغان با استفاده از« فیس تایم»، نوعی رسانه اجتماعی که پیشتر وعده حذف ان را داده بود، ملت را مورد خطاب قرار داد.

در حالی که امامان مساجد حامیان اردوغان را به خیابان ها فرا خوانده بودند، کودتاچیان دستور داده بودند که مردم در خانه هایشان بمانند. اجازه حضور آزاد به حامیان اردوغان، فرصتی برای برانگیختن حمایت عمومی از رئیس جمهمور بود.

خسارت وارده به پارلمان ترکیه ناچیز بود. بررسی محل انفجارها نشان داد که به جای استفاده از جت های جنگنده از بالا، مواد منفجره در درون ساختمان مورد استفاده قرار گرفته است.

جان کری، وزیر امور خارجه امریکا اظهار داشت: «به نظر نمی رسد که این رویداد به خوبی برنامه ریزی یا اجرا شده باشد.» کری استعداد خوبی در کم اهمیت جلوه دادن مسائل دارد. این یک کودتای نافرجام بود که تمام نشانه های بی کفایتی را در خود داشت.

آیا اردوغان ان قدر بی ملاحظه است که چنین رویدادی را رقم بزند که جان شهروندان ترکیه را تهدید کند و 265 نفر را بکشد؟ یک نظریه دیگر در مورد همدستی اردوغان در این کودتا وجود دارد.

اردوغان به جای سازماندهی کودتا، یا از سوی کودتاچیان و یا سازمان اطلاعاتی یک دولت خارجی مورد تهدید قرار گرفته بود. اردوغان به جای جلوگیری از کودتا، اجازه داد تا وقایع به اندازه ای پیش رود که ادعای کودتا معتبر باشد اما نه تا حدی که در معرض خطر واقعی قرار بگیرد.

اردوغان در نخستین سخنرانی عمومی خود در اوایل بامداد روز 16 ژوئیه، یک تهدید را اعلام کرد: «این اقدام اخیر یک اقدام خیانت آمیز بود. این اقدام، هدیه ی بزرگ از جانب خداوند برای ماست. چرا؟ زیرا این حرکت به ما اجازه می دهد تا نیروهای مسلح را پاکسازی کنیم، که باید کاملا پاکسازی شوند». وی در ادامه سخنان خود قول داد که «ویروس» ی را که به همۀ نهادهای دولتی سرایت کرده است از بین ببرد.

دولت ترکیه پیش از کودتا فهرست مخالفان را آماده کرده بود. مقامات فورا اقدام به دستگیری آنها کردند. تا به امروز حدود 50000 مامور امنیتی و کارمند دولتی دستگیر شده و 150000 نفر دیگر نیز از کار خود اخراج شده اند. حدود 150 روزنامه نگار در زندان هستند. اعضای پارلمان، قضات و آموزگاران نیز یا اخراج و یا دستگیر شده اند. اردوغان به جای مصالحه 7000 نفر دیگر را در اولین سالگرد کودتا دستگیر کرد. اردوغان قول داده است که در صورت پیشنهاد پارلمان، اجرای مجدد لایحه مجازات اعدام را تصویب کند.

برخی می گویند اردوغان دچار توهم شده است. اما حتی افراد مبتلا به توهم نیز دشمنانی دارند.

اردوغان کاملا از چالش های بالقوه از سوی نیروهای مسلح ترکیه مطلع بود. ترکیه در سال های 1960، 1971، 1980 و 1997 نیز سابقه کودتاهای نظامی را در تاریخ خود دارد. اردوغان مستقیما تحت تاثیر کودتای سال 1997 قرار گرفت که حزب رفاه را که وی در آن عضویت داشت غیر قانونی اعلام کرد.

اردوغان برای جلوگیری از چالش ها، از طریق اصلاحات قانون اساسی بر سیستم قضایی کمالیست ها تأثیر گذاشت. دادستان های طرفدار دولت، توطئه های جالب توجهی را به نمایش گذاشتند، مانند ارگنکان و سلج همر که برای برخورد با افسران بازنشسته و کنونی ارتش مورد استفاده قرار گرفت. این دستگیری ها موجی شوک آور را در سازمان امنیتی ترکیه به همراه داشت.

رویدادهای مصر نگرانی های اردوغان را بیشتر کرد. اردوغان کاملا با محمد مرسی، رئیس جمهور مصر، به عنوان یک همزاد و متحد سیاسی همدردی می کرد. مرسی، رهبر اخوان المسلمین و یک اسلام گرای شناخته شده بود. هنگامی که مرسی در سال 2013 توسط ژنرال عبد الفتاح السیسی سرنگون شد، اردوغان نگران اتفاق مشابهی بود خود بود. او غرب را به برنامه ریزی برکناری مرسی متهم کرد.

اردوغان برای جلوگیری از سرنوشتی مشابه بسیار فعال بود. پاکسازی اردوغان یک «کودتای غیر نظامی» یا «کودتای کنترل شده» نامیده می شود، زیرا مخالفین را کاملا حذف کرده و موجب ایجاد ترسی گسترده در جامعه و اقشار حرفه ای شده است. اردوغان برای از میان بردن حاکمیت قانون و نهادینه کردن سرکوب از یک وضعیت فوق العاده بی پایان استفاده کرده است.

حفظ رازها سخت هستند. ادامه سرکوب دشوار است. نزدیک به دو میلیون نفر در روز 8 جولای در منطقۀ مال تپه ی استانبول راهپیمایی کردند. آنها خواستار «عدالت» هستند؛ عدالت و حاکمیت قانون. آنها پاسخ می خواهند.

هنگامی که اردوغان سرانجام قدرت را ترک کند، ترک ها و جهان آنچه راکه واقعا اتفاق افتاده است خواهند فهمید. حقیقت آشکار خواهد شد.

منبع: هافینگتن پست/کردپرس

بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics