واقعا برنده این بازی تسلیحاتی چه کسانی هستند؟؟؟.. هاشم منفرد

واقعا برنده این بازی تسلیحاتی چه کسانی هستند؟؟؟

هاشم منفرد

از زمان به قدرت رسیدن پوتین، میزان صادرات تسلیحات روسیه همواره روندی صعودی داشته است، به نحوی که این رقم از ۳/۲ میلیارد دلار در سال ۱۳۸۰(۲۰۰۱) به شش میلیارد دلار در سال ۱۳۸۵(۲۰۰۶) و ۱۵/۳میلیارد دلار در سال ۲۰۱۷ رسید.(بهاره سازمند/ کتاب سیاست خارجی قدرتهای بزرگ در قرن ۲۱)

به نقل از دویچه‌وله، در گزارش سیپری آمده است که یکصد شرکت بزرگ اسلحه‌سازی در جهان در سال ۲۰۱۶ میلادی به ارزش نزدیک به ۳۷۵ میلیارد دلار اسلحه و سیستم‌های تسیلحاتی فروخته‌اند.

به ویژه صنایع اسلحه‌سازی آمریکا موفق به افزایش میزان فروش خود شده‌اند. بنابر گزارش این موسسه، شرکت‌های اسلحه‌سازی آمریکا توانسته‌اند در سال ۲۰۱۶ میزان فروش تولیدات تسلیحاتی خود را ۴ درصد افزایش داده و به بیش از ۲۱۷ میلیارد دلار برسانند.(ایسنا: ۲۰ آذر ۱۳۹۶)


سوال اینجاست که این رشد اقتصادی ناشی از فروش تسلیحات از کدام کشورها تامین شده است؟

آیا نتیجه افزایش فروش تسلیحات جز با روشن نگاه داشتن شعله جنگ در منطقه حاصل خواهد شد؟

آیا نمیتوان چنین نتیجه گیری نمود که این حجم درآمد، از کشورهایی حاصل شده است که طبقه متوسط و فقیرشان به دلیل مشکلات اقتصادی درگیر شدیدترین بحران‌های خانوادگی و اجتماعی شده‌اند؟

آیا نمیتوان چنین نتیجه گرفت که برنده اغلب جنگ‌های منطقه‌ای، نه کشورهای منطقه بلکه شرکت‌های فروش تسلیحات و نمایندگان آنها هستند که بیشترین سود را از بی‌ثباتی، اختلافات مذهبی و درگیری‌های قومی می‌برند؟

آیا اگر هزینه‌های این کشورها به جای خرید تسلیحات و وارد شدن در رقابت‌های تسلیحاتی، صرف توسعه زیرساخت‌ها، آموزش، بهداشت، اشتغال و ... می‌شد وضعیت این کشورها امروز چگونه بود؟

آیا رقابت تسلیحاتی جز ویرانی زیرساخت‌ها و عقب‌ماندگی در ابعاد گوناگون چیز دیگری برای این کشورها به ارمغان آورده است؟ آیا باعث نشده است که حاکمان به جای اندیشیدن به توسعه همه جانبه ملی، همواره درگیر این رقابت‌ها باشند؟

مهمتر از همه این‌ها سرمایه‌های انسانی است که در این میان قربانیان فریب بازی این شرکت‌ها می‌شوند زنانی که بیوه میشوند کودکانی که بی پدر میشوند و خانواده های که فرزندان خود را از دست میدهند تا شرکتهای فروش تسلیحات ثروتمندتر و فربه تر شوند و عقب ماندگی‌های اقتصادی خود و کشورشان را از این طریق جبران نمایند

چقدر زمان خواهد برد که دوباره کشورهایی که زیرساخت‌هایشان در این رقابت‌های تسلیحاتی ویران شده به پله اول برگردند و مضحک‌تر اینکه همان کشورهایی که شعله چنین جنگ‌هایی را افروخته‌اند شرکت‌هایی را مأمور بازسازی این کشورها می‌کنند تا از این طریق هم با نقاب توسعه به چپاول ثروت این کشورها بپردازند

درد تنها به اینجا خلاصه نمی‌شود، یکی از بزرگترین تبعات این رقابت تسلیحاتی که زمینه‌ساز بروز جنگ‌ها می‌شود مهاجرت نخبگان است، نخبگانی که هر یک ظرفیت سازندگی و توسعه کشور را داشتند یا بایستی بمانند و انرژی و خلاقیت خود را صرف پیروزی در جنگ کنند و یا بروند و تمام آنچه را که سال‌ها آموخته و تجربه کرده‌اند با خود به کشوری دیگر ببرند که غالبا هم اینگونه می‌شود. حال که نخبگان مهاجرت کرده‌اند در این سو کشورهای درگیر جنگ، بزرگترین سرمایه‌های انسانی را که می‌توانستند پیش‌برنده کشورهایشان در عرصه‌های مختلف باشند از دست داده‌اند و در آن سو کشورهای پذیرنده نخبگان، به رایگان سرمایه‌هایی عظیمی را جذب نموده‌اند که می‌توانند در مسیر توسعه از آنها بهره گیرند.

واقعا برنده این بازی تسلیحاتی چه کسانی هستند؟؟؟


هاشم منفرد ۹۷/۰۲/۲۳


ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics