به اقتدار جهانی ایران میاندیشیم ارتباط با ما: هاشم منفرد @irgeopoliticsmail [email protected] انسانی کتاب: مرجع تخصصی کتب علوم انسانی ensaniketab.ir سایت ما: www.irgeopolitics.com
چرا باز هم پوتین؟.. بخش اول.. پوتین بهعنوان نامزد مستقل در انتخابات شرکت کرد
چرا باز هم پوتین؟
بخش اول
پوتین بهعنوان نامزد مستقل در انتخابات شرکت کرد. به گزارش بیبیسی، او هفت رقیب داشت: «پاول گرودینین» از حزب کمونیست؛ «ولادیمیر ژیرینووسکی» از حزب لیبرال دموکرات؛ «کسنیا سوبچاک» از ابتکار مدنی؛ «گریگوری یاولینسکی» از حزب یابلوکو که منتقد سرسخت سیاستهای پوتین است؛ «بوریس تیتف» از حزب رشد، «سرگی بابورین» از اتحادیه مردمی سراسری روسیه و «ماکسیم سورایکین» از حزب «کمونیستهای روسیه» در این انتخابات شرکت کردند. الکسی ناوالنی، مهمترین رهبر مخالفان دولت، از حضور در انتخابات منع شده بود. اما چرا باز هم پوتین؟ این سوالی است که بسیاری از محافل خبری، آکادمیک و حتی تودههای مردم میپرسند. در ذهنیت روسی این باور هست که «روسیه باید بزرگ باشد، چون پهناورترین کشور روی زمین است.»
گزارشگر بیبیسی در مسکو با تشریح فضای انتخاباتی مسکو نقبی به تاریخ زده و مینویسد: «یک شبه راه هزارساله رفتن» تعبیری است که برخی در مورد ولادیمیر پوتین به کار بردهاند. در روسیه هم نگاه مثبت به پوتین وجود دارد و هم نگاه منفی اما طرفداران نگاه مثبت ظاهرا بیشترند. در پس ذهن روسها، بازگرداندن عظمت به این سرزمین پهناور با نام پوتین گره خورده است گویی بازگرداندن این شکوه و عظمت فقط از عهده پوتین برمیآید. برخی او را برای دست یافتن به عظمت دوباره روسیه مستعد میدانند. با این حال، شمار کسانی که این باور را دارند، رو به کاهش است.
در هر حال، در سال سرنوشتساز ۱۹۹۱ این جاسوس سابق کاگب خدمات امنیتی را رها و دل به دریای سیاست زد. وقتی به خیل هواداران بوریس یلتسین، رئیسجمهوری وقت پیوست و با شتابی خیرهکننده از نردبان قدرت بالا رفت تصور بر این بود که نخستوزیری، بالاترین سمتی است که این شخصیت سابقا گمنام به آن دست یافته است. اما در واپسین روز سال ۱۹۹۹ بوریس یلتسین جهانیان را در شوک فرو برد: آنگاه که اعلام کرد در اجرای وظایفش چندان موفق نبوده و قصد کنارهگیری دارد و عنان امور را به پوتین سپرد. اینگونه سال ۲۰۰۰ میلادی در روسیه با ریاستجمهوری ولادیمیر پوتین آغاز شد و اکنون، ۱۸ سال بعد هم نامزد اصلی انتخابات، خود اوست. اگرچه محبوبیت پوتین در میان مردم همچنان محسوس است، هرچند اکنون صدای یأس هم به گوش میرسد. دمیتری آرشکین، کارشناس سیاسی روسیه در مسکو که سالها بهعنوان تحلیلگر با کمیسیون مرکزی انتخابات روسیه همکاری کرده، میگوید با وجود نشانههای تازه از بروز نوعی رخوت در برابر سیاستهای پوتین در روسیه، حتی سرسختترین منتقدان او میپذیرند که در صورت برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه باز هم ولادیمیر پوتین برنده خواهد بود. او معتقد است بیش از ۷۰ درصد به پوتین رای خواهند داد و میزان مشارکت هم حدود ۶۰ درصد خواهد بود. با این حال، این کارشناس میافزاید نمیتوان از تقلب به سادگی گذشت.
به این ترتیب، بدون تقلب، پوتین حدود ۵۳ درصد رای خواهد آورد. اما آیا پوتین به راستی در میان تمام روسها محبوبیت دارد؟ برخی معتقدند «بسیاری» - و نه همه – از روسها پوتین را چهره محبوب خود میدانند و در مقابل، هستند کسانی که میگویند مردم روسیه چارهای جز داشتن اقبال به پوتین ندارند. دمیتری گودکف، نماینده پیشین پارلمان روسیه میگوید: «وقتی که در تلویزیون مردم فقط پوتین را میبینند و مابقی، همه جاسوس آمریکا هستند، بهناچار پوتین میشود محبوبترین. ولی این محبوبیت، قلابی است. بیشتر شبیه محبوبیت نیکولای چائوشسکو در رومانی سوسیالیستی است. یک هفته قبل از اعدامش، میزان محبوبیت چائوشسکو ۹۶ درصد بود. به همین خاطر نباید به این، به اصطلاح، نظرسنجیها اعتماد کرد.»
منبع: دنیای اقتصاد
بخش دوم در ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics