به اقتدار جهانی ایران میاندیشیم ارتباط با ما: هاشم منفرد @irgeopoliticsmail [email protected] انسانی کتاب: مرجع تخصصی کتب علوم انسانی ensaniketab.ir سایت ما: www.irgeopolitics.com
🇮🇷سناریوهای ایران در سال ۹۶.. سناریو ۴: بههمین سادگی
#سناریوها
🇮🇷سناریوهای ایران در سال ۹۶
سناریو ۴: بههمین سادگی
منازعات منطقه علیرغم برگزاری نشستهایی کمرمق میان بازیگران منطقهای و قدرتهای فرامنطقهای، در سال گذشته همچنان تداوم یافت. تداوم این شرایط در سال گذشته (۹۶) را میتوان ناشی از تضاد منافع قدرتهای منطقه و فرامنطقه و در نتیجه شکلگیری اتحادهایی میان این بازیگران دانست. از سویی دیگر اصرار بازیگران بر خواستهها و مطلوبیتهای خود عامل دیگری در عدم دستیابی به آرامش در منطقه بود. آنچه در تعاملات میان این بازیگران در سال گذشته (۹۶) مشهود بود؛ این واقعیت است که هیچ یک از کشورهای بازیگر در منطقه، از شرایط منطقه برآورد بحرانی نداشت. درست به همین دلیل بود که ارادة مشترکی برای تعیین وضعیت منازعات منطقهای شکل نگرفت. ارادهای که در سال آینده (۹۷) نیز نشانههای آن شعیف ارزیابی میشود.
انتخابات اردیبهشت سال گذشته (۹۶)، نشان داد که اغلب جریانهای سیاسی صاحب قدرت در ایران، علیرغم تفاوت در دیدگاههایشان، به سطحی از توافقهای موقتی برای خروج از وضعیت اقتصادی نامطلوب دست یافتهاند. شاید بتوان نقطه مشترک تمام کاندیداهای جدی در انتخابات سال گذشته را تعامل فعال دیپلماتیک با فرامنطقه دانست؛ هرچند در تعیین مصداق سرفهای همکار فرامنطقهای تفاوتهایی را مشاهده کرد.
هرچند رقابت جریانهای سیاسی در حد معمول و علیرغم تفاوت در سیاست خارجی باقی مانده است؛ اما این تفاوت به سطح بحرانی نرسیده است. این اشتراک در سیاست خارجی، در میان جریانهای مختلف سیاسی، تنها محدود به حوزه سیاست خارجی نبوده است؛ و در حوزه اقتصادی نیز میتوان این اشتراک را مشاهده کرد. به نظر میرسد نوعی از اجماع در میان گروههای سیاسی معتدل از جناحهای مختلف در خصوص سیاستهای اقتصادی شکل گرفته است. به این ترتیب علیرغم انتقادات محدود و خرد، همصدایی و همقدمی در سطح سیاستهای کل
ان و در همه سطوح حاکمیتی منجر به ایجاد سطحی از گشایش اقتصادی در سال گذشته شد. رونق هرچند اندکی که در ششماهه دوم امسال (۹۶) شاهد آن بودیم برآمده از همین همرایی بود.
رشد اقتصادی سال ۱۳۹۵ که بیش از هر عامل دیگری ناشی از رشد تولید نفت و رفع تحریمهای مربوط به فروش آن بوده است؛ نتوانست در سال ۱۳۹۶ نیز ادامه یابد. هرچند تاثیرات رشد اقتصادی عوامل غیرنفتی رونق بیشتری را در کشور ایجاد کرده است و بیشتر از سال ۹۵ توسط مردم احساس شد.
از سوی دیگر به دلیل منازعات منطقه، استفاده از پتانسیلهای بازار منطقه را امکانناپذیر کرد. همچنین نااطمینانی و ریسک موجود برای سرمایهگذاران فرامنطقه در ایران و منطقه، نگذاشت اقتصاد ایران از اهرم سرمایهگذاری خارجی استفاده کند. به این ترتیب با وجود آرامش داخلی، بهسبب تداوم شرایط بحرانی منطقه، رشد و گشایش اقتصادی حاصل از آن در سال گذشته (۹۶) محدود بود.
این مقاله در شماره ۲۲ فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی ویژه بهار ۹۶ به چاپ رسیدهاست.
بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics