میشد اگر هیتلر به نفت خاورمیانه می‌رسید؟ (بخش سوم- پایانی).. روباه صحرا

@irgeopolitics
چه میشد اگر هیتلر به نفت خاورمیانه می رسید؟ (بخش سوم- پایانی)

روباه صحرا

عامل دیگری که احتمال موفقیت حمله آلمان‌ها به خاورمیانه در سال ۱۹۴۱ را بالا می‌برد، حضور آروین رومل ژنرال ارشد (فیلد مارشال) نیروهای آلمانی بود. رومل و گروهی از نیروهای تحت فرماندهی‌اش در اوایل سال ۱۹۴۱ به لیبی اعزام شده بودند تا به نیروهای ایتالیا (که متحمل چند شکست پیاپی از سوی نیروهای بریتانیا شده بودند) پشتیبانی برسانند. رومل که ملقب به «روباه صحرا» شده بود در شمال آفریقا به رغم کمبود نیرو و کمبود تجهیزات توانست ضربات سنگینی به نیروهای متفقین وارد کند و تاریخ‌نگاران همچنان او را بهترین فرمانده نبرد زمینی در صحرا می‌دانند. او فرماندهی بود که از ضعف‌های دشمن بهترین استفاده را می‌کرد و در لحظه‌ای که فرصت را مناسب می‌دید، ریسک را می‌پذیرفت و وارد عمل می‌شد.

اما رومل همواره با مشکل کمبود نیرو و تجهیزات مواجه بود. در سال ۱۹۴۲ رومل و نیروهای معروف Afrika Korps تحت فرماندهی او توانستند تقریباً تمام نیروهای متفقین در شمال آفریقا را از سر راه رسیدن به مصر کنار بزنند اما رومل بدون پشتیبانی بیشتر نمی‌توانست جلوتر برود و هیتلر هم نیرو و تجهیزات مورد نیاز او را تأمین نکرد.

با وجود تمام این گمانه‌زنی‌ها، تاریخ‌نگار امروزی نمی‌تواند واقعاً به این نتیجه برسد که هیتلر باید مسیر مناطق نفت‌خیز خاورمیانه را از طریق ترکیه و سوریه طی می‌کرد یا نه. مشکلاتی که رومل و نیروهایش در شمال آفریقا داشتند احتمالاً در پیشروی نیروهای نازی در ترکیه نیز پیش می‌آمد و مقابله با نیروهای متفقین در خاورمیانه هم کار بسیار سختی بود. اما اگر نیروهای متحدین واقعاً این مسیر را برای رسیدن به نفت خاورمیانه و قفقاز طی کرده بودند، نتیجه جنگ جهانی دوم به احتمال زیاد تغییر می‌کرد. نیروهای نازی تحت فرماندهی روباه صحرا قدرت آن را داشتند که بخش‌های زیادی از خاورمیانه را بگیرند و حتی از ایران هم بگذرند و خود را به هند برسانند. حالت ایده‌آل برای نیروهای متحدین این بود که ژاپن هم به تدریج به سمت غرب پیشروی کند و مناطقی را که در اختیار نیروهای بریتانیایی بود در کنترل بگیرد و خود را از سمت مخالف به هند برساند. این سناریو اکنون چندان محتمل به نظر نمی‌رسد اما فراز و نشیب‌های جنگ جهانی دوم آن‌قدر زیاد و غیرقابل پیش‌بینی بود که حتی سناریوی کنترل تمام این مناطق توسط نیروهای متحدین هم دور از ذهن نمی‌بود. بزرگترین پیروزی هیتلر در نهایت این می‌شد که دست بریتانیا را در تمام این مناطق ببندد و آمریکا را نیز در نیمکره غربی منزوی کند و البته این‌ها اتفاقاتی بودند که نیفتادند.

برگرفته از:
مقاله «پیروزی دیکتاتورها» نوشته دیوید فرامکین و مقاله «نیاز به خاورمیانه، ۱۹۴۱» نوشته جان کیگان در کتاب «چه می‌شد اگر» به دبیری رابرت کاولی، انتشارات پوتنام سانز که «تاریخ ایرانی» منتشر کرده است.

عضویت در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics