🔴 تحلیل جالب توجه «شرین هانتر» از شرایط ژئوپلتیک ایران و پیامدهای آن.. بخش سوم

🔴 تحلیل جالب توجه «شرین هانتر» از شرایط ژئوپلتیک ایران و پیامدهای آن

بخش سوم

چالش ژئوپلتیک ایران

وی می گوید: «مخمصه ژئوپلتیک ایران و این واقعیت که ایران هم در جبهه های غربی و هم در شرق با سد روبه روست، به معنی آن است که هرگونه تلاش از سوی ایران برای فرار از این زندان، به عنوان تلاش برای توسعه طلبی و امپریالیسم ترجمه می شود. زمانی که صدام حسین قبل از تهاجم به کویت، در شیخ نشین های خلیج فارس خرابکاری می کرد، هیچ کس این اقدامات را "مداخله جویی غیر قانونی” خطاب نمی کرد، اما ایران حتی نمی تواند در بحرین یک مدرسه یا مسجد داشته باشد، بدون آنکه متهم به تروریسم شود.»

به شکلی جالب توجه، شیرین هانتر در پایان مقاله خود و در نتیجه گیری از همه این مطالب به نکته ای اشاره می کند که شاید در اساس تناقض اساسی با همه استدلال های پیشین وی دارد. وی به نقل از ناپلئون بیان می کند که «جغرافیا همان سرنوشت است»؛ اما ایران می تواند سرنوشت خود را تغییر دهد.

از نظر شیرین هانتر، راه این تغییر آن است که ایران رهیافت و رویکردی پراگماتیک و نه ایدئولوژیک در سیاست خارجی خود داشته باشد. وی بیان می کند که ایران حتی با توجه به آن که ناخودآگاه و به واسطه آنکه برخی از کشورهای منطقه در امور ایران مداخله می کنند، باید از درگیری و گرفتاری در مسائلی که ویژه منافع امنیتی آن را تهدید نمیکند، پرهیز کند.

وی در حالی که پیش از این به رویه قدرت های بزرگ در برخورد با ایران اشاره کرده است و سابقه تاریخی آن را بیان نموده، نتیجه می گیرد: «ایران باید روابط خوبی با قدرت های بزرگ داشته باشد تا بازیگران منطقه ای نتوانند مشکلات این کشور را تحریک کنند.»

به نظر می رسد که خانم هانتر به رغم نکات جالب توجهی که در یادداشت خود بیان کرده است، نتوانسته ارتباط منطقی میان این نکات و نتیجه گیری نهایی خود ایجاد کند. وی با بیان موضوع انزوای فرهنگی ایران در پیرامون و همچنین موضوع مخمصه ژئوپلتیک ایران به این نتیجه رسیده است که ایران باید بر منافع ملی و اساسی خود تأکید کند و این نتیجه گیری ناشی از این مفروضه در نظر خانم هانتر است که اکنون ایران بر اساس منافع ایدئولوژیک عمل می کند.

به خوبی می توان نشان داد که نتیجه گیری نهایی شیرین هانتر با مفروض قرار دادن ایدئولوژیک عمل کردن ایران با استدلال های اصلی یادداشت وی در تناقض است. در حالی که وی خود به صراحت بیان می کند، ایران به دلیل انزوای فرهنگی و مخمصه ژئوپلتیک خود، در هر نوع از کنشگری سیاسی در پیرامون خود متهم خواهد بود، خود اتهام عمل ایدئولوژیک را به ایران وارد کرده و از ایران می خواهد برای برطرف کردن این ماجرا، رویه ای «پراگماتیک» را پیش روی قرار داده و روابط خود را با قدرتهای جهانی ـ که بیش از همه منظور آمریکاست ـ تقویت کند.

منبع: تابناک

بخش اول و دوم در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics