به اقتدار جهانی ایران میاندیشیم ارتباط با ما: هاشم منفرد @irgeopoliticsmail [email protected] انسانی کتاب: مرجع تخصصی کتب علوم انسانی ensaniketab.ir سایت ما: www.irgeopolitics.com
دولتهای فرومانده تهدیدی برای قدرتهای جهانی و منطقه.. بخش دوم
دولت های فرومانده تهدیدی برای قدرت های جهانی و منطقه
بخش دوم
بر اساس رتبه بندی که از دولت های فرومانده در سال 2012 از بین 177 کشور منتشر شده است به ترتیب کشورهای سومالی، کنگو، سودان، سودان جنوبی، چاد، زیمباوه و افغانستان بدترین وضعیت را از نظر فروماندگی داشته اند. سومالی در بسیاری از شاخص ها ناتوان است. در مورد سودان مسئله دالفور و درگیری های بین سودان شمالی و جنوبی باعث تنزل رتبه این کشور شده است. همچنین سودان جنوبی به خاطر درگیری ها با سودان شمالی، عدم توانایی در ارائه خدمات عمومی، و حضور بیگانگان در این کشور به ویژه اسرائیل، شاخص بسیار پایینی را کسب کرده است. باید متذکر شد که پاکستان در همسایگی ایران، از جمله کشورهایی است که به تدریج سال به سال ضعیف تر می شود. با این که در پاکستان دموکراسی وجود دارد اما قدرت دولت به اندازه ای نیست که کشور را کنترل کند.
نکته قابل توجه در رتبه بندی دولت های فرومانده، سیر نزولی رتبه کشورهای عربی است که در گذشته جایگاه خوبی در بین 177 کشور داشتند. در چند سال اخیر که بیداری اسلامی یا بهار عربی در این کشورها شروع شده و ادامه دارد، این کشورها، دچار چالش شده اند. کشورهایی مثل بحرین، مصر، لیبی، سوریه و یمن از جمله کشورهایی بوده اند که افت قابل توجهی داشته اند. در این میان بیشترین افت را کشور لیبی داشته است، که در گذشته از ثبات برخودار بود. البته تنزل بین کشورهای توسعه یافته نیز وجود دارد به عنوان مثال ژاپن با این که کشور با ثبات و قوی بوده است اما چالشی که زلزله در مورد مسائل هسته ای در این کشور به وجود آورد، موجب نزول رتبه این کشور شده است. در اروپا نیز کشورهایی مانند یونان به دلیل ضعف دولت در توزیع ثروت بین مردم و نداشتن برنامه اقتصادی منسجم دچار تنزل رتبه شده اند.
در نهایت باید گفت که امروزه مسئله امنیت تبدیل به مسئله پیچیده ای شده است که راه حل آن به آسانی راه حل هایی که در گذشته به کار گرفته می شد نیست. امروزه ایالات متحده و غرب و حتی قدرت های منطقه ای معتقدند که دولت های فرومانده به شدت امنیت آنها را تهدید می کنند و به همین خاطر به دنبال یارگیری و استفاده از فکر و توان دولت های دیگر برای مبارزه با تهدیدات امنیتی هستند و معتقدند در درون دولت های فرمانده سه عامل امنیت آنها را تهدید می کند. این سه عامل عبارتند از: تروریسم؛ اشاعه سلاح های هسته ای، و این مسئله که سلاح های هسته ای به دست تروریست ها بیفتد( تروریسم هسته ای )؛ و جرم های بین المللی.
بخش اول در کانال ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics