🅾 بیایید در رفتارهای اجتماعی خود در روز طبیعت تجدید نظر کنیم:

🅾 بیایید در رفتارهای اجتماعی خود در روز طبیعت تجدید نظر کنیم:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: ما ایرانیان، بهار را بس دوست می‌داریم، حتما از آن‌رو که طبیعت را دوست می‌داریم. نوزایی طبیعت، برای ما چنان رویداد شادی‌آفرینی است که از چند هزار سال پیش تاکنون، بزرگ‌ترین عید ما نوروز است.
ما، نوروز را نه در یکی دو روز، که در مدت بیش از دو هفته ارج می‌نهیم؛ با چهارشنبه‌سوری به پیشواز آن می‌رویم و در سیزدهم نوروز با رفتن به زیر آسمان باز و دامان طبیعت، آن را بدرقه می‌کنیم.
در زمان‌های دور، جمعیت بسیار کم بود، طبیعت گسترده و پرگنجایش، و پسماندها ناچیز و برگشتنی به خاک؛ اگر تمامی جمعیت یک شهر هم بیرون می‌رفت، پس از دو سه روز ردَ آنان از طبیعت گم می‌شد. امروزه اما چنین نیست، پس باید نکته‌هایی را در نظر داشته باشیم تا طبیعتی که به آن مهر می‌ورزیم، از حضور ما گزند نیابد.

ما این‌گونه به فضاهای باز یا کوه و صحرا می‌رویم:
* برای سیزده‌بدر، که همه می‌خواهند طبیعت بروند، نزدیک‌ترین فضای باز به خانه‌ی خود را انتخاب می‌کنیم تا شدآمد (ترافیک) در خیابان و جاده‌ها را بیشتر نکنیم. این فضای سبز می‌تواند حیاط خانه یا بوستان عمومی نزدیک به محله باشد.

* مواد خوراکی سبک (تا حد امکان گیاهی) و بدون لفاف و ظرف دورانداختنی با خود می‌بریم؛ خوراک سبک دورریز کم‌تر دارد، با آن سالم‌تر خواهیم بود، به ما فرصت بیشتری برای پیاده‌روی و گفتگو با همراهان می‌دهد، و از آزردن دیگران و طبیعت با دود کباب جلوگیری می‌کند.

* نهایت دقت را می‌کنیم تا گیاهان زیر پایمان، خاک نرم باران‌خورده، محیط حساس لب رودخانه و برکه و هر تکه زمین طبیعی دیگر و یا فضاهای سبز دست‌ساخت، بر اثر رفت و آمد و نشستن ما لگدکوب نشود.

* به آرامی بر زمینی می‌نشینیم که تا حد امکان سفت باشد و از حضور ما آسیب نبیند (با خود زیرانداز داریم!)؛ گیاهی را له نمی‌کنیم، شاخه‌ای را نمی‌شکنیم، آتش روشن نمی‌کنیم (تا زمین سیاه نشود و دود به هوا نرود و امکان آتش‌سوزی بیشتر نشود)، و در پیاده‌روی فقط از راه‌های پاکوب گذر می‌کنیم.

* خودروی خود را در کنار خیابان یا جاده یا در پارکینگ‌ها می‌گذاریم، و هیچ‌گاه آن را تا لب رودخانه و تالاب و دریا یا درون جنگل و مرتع و کشتزارها نمی‌بریم.

* اگر خوراک گرم‌کردنی داریم یا چای خود را در فلاسک نمی‌بریم، یک چراغ گاز کوچک با خود می‌بریم.

* سیزده‌بدر، روز دیدار دوستانه با طبیعت است؛ از بردن تفنگ، قلاب ماهی‌گیری، و دام خودداری می‌کنیم. به زیستگاه‌های حساس حیات وحش وارد نمی‌شویم، با محیط‌بانان و دیگر مدافعان طبیعت همکاری می‌کنیم، و مقررات منطقه‌های حفاظت‌شده را پاس می‌داریم.

* موسیقی خود را چنان گوش می‌کنیم که دیگران هم بتوانند آن‌چه را که دوست دارند بشنوند، یا از سکوت بهره‌مند شوند.

* با اطرافیان، کمی درباره‌ی محیط زیست گفتگو می‌کنیم و اگر لازم باشد، همین نکته‌ها را دوستانه یادآور می‌شویم.

* هنگام رفتن، علف‌های زیر خود را راست می‌کنیم، اگر آتش روشن کرده ایم حتما آن را به‌کلی خاموش می‌کنیم و روی سیاهی آن خاک و خاشاک می‌ریزیم تا به حالت طبیعی برگردد، و از همه مهم‌تر این که تمامی زباله‌های خود را در کیسه‌ای می‌ریزیم و به محل زندگی خود برمی‌گردانیم.

انجمن پزشکی کوهستان ایران