آسیب شناسی کوهنوردی:

آسيب شناسي كوهنوردي:
با توجه به اينكه كوهنوردي يك فعاليت ورزش هوازي و داراي ارزشهاي انساني والايي است و بدليل نداشتن رقابت همواره با همدلي و رفاقت همراه مي باشد. كوهنوردان در برنامه هاي صعود و پيشبرد اهداف خود با هم مشاركت جدي و همراهي صميمي داشته و گاهي با جرعه آب و لقمه ناني قناعت نموده و در تقسيم آن بين همديگر سبقت مي گيرند. آنان هيچ وقت براي دستيابي و گام نهادن بر قله پيشقدم نشده و همواره با فروتني و تواضع به همراهان و صلابت قله احترام مي گذارند. همچنين كوهستان براي انسان محيطي آرام و انرژي بخش و به او آرامش خاطر مي دهد. با تمام مزايا و شرايط ويژه اي كه در كوهستان براي كوهنوردان مهيا و قابل دستيابي است ولي گاها بدليل بي احتياطي و عدم شناخت كافي از اصول كوهنوردي و نيز عدم استفاده صحيح از تجهيزات و همچنين بي پروايي براي دست يابي به قله ونيز متوسل شدن به روشهاي خطر ناك باعث ايجاد حوادث و خطرات جسماني مي شوند. آسيب ها ي جسماني گاهي اوقات آني بوده و انسان به خطا و اشتباه خودآگاهي يافته ولي در بعضي مواقع آسيب هاي اندامي به مرور زمان براي انسان خطر آفرين و او را تهديد مي كند. متاسفانه بخشي از كوهنوردان بدليل علاقه مندي و تعصب به ورزش كوهنوردي و همچنين وجود مزيت هاي آن عوارض و آسيب اندامي را در اين رشته ورزشي انكار مي كنند. بررسي و پژوهش در خصوص وقوع حوادث و بيماري ناشي از ورزش كوهنوردي تخصصي بوده و بر عهده متخصصان و پزشكان مي باشد. ولي اين مقاله بطور مختصر بر اساس تجارب بدست آمده نوشته شده و بدون شك نواقصي خواهد داشت. يكي از دلايل وقوع آسيب هاي اندامي طولاني بودن تمرينات و برنامه هاي كوهنوردي مي باشد. لازم بذكر است بررسي و بيان آسيب شناسي در ورزش كوهنوردي به هيچ عنوان از ارزشهاي انساني و مزاياي جسمي و رواني اين رشته ورزشي نمي كاهد، بلكه هدف از نوشتن اين مقاله بازگويي، تاكيد و دست يابي به آگاهي و دانش روز و استفاده بهينه از تجهيزات كوهنوردي بوده و يادآوري آن تاكيد به رعايت اصول ايمني و پرهيز از هر گونه ماجراجوي مي باشد.