🅾 گزارش حادثه دره کلشاخ در شهرستان درود (۱۸/۲/۱۳۹۵):

🅾 گزارش حادثه دره کلشاخ در شهرستان درود(18/2/1395):

انجمن پزشکی کوهستان ایران: گروه دره نوردی اترس به استعداد 12 نفر که از نظر جسمانی قوی تجهیزات خوب و تکنیک خوب بودند اقدام ب پیمایش دره کلشاخ مورخ 16 تا 17 اردیبهشت ماه کرد
که همین موقع هم یک تیم 6 نفره مستقل با قدرت بدنی متوسط تجهیزات ضعیف تکنیک کم از اصفهان پشت سر ما شروع ب پیمایش کردند .
حج اب دره بالا بود و روز اول بخاطر هماهنگ مجوز ساعت 1 ظهر به فرود اول رسیدیم و ساعت 6 به کمپ اصلی .
تیم مستقل عقب تر از ما کمپ زد و حال همگی خوب بود
روز دوم شروع پیمایش ساعت 9 صبح که تیم مستقل هم پشت سر ما راه افتادند ما تنگه را رد کردیم ولی تیم دوم نرسید تیم ما شروع ب پیمایش غار کرد .
فرود اول داخل غار یک فرود 7 متری ک 2 متر شیب مثبت و 5 متر معلق دارد بخاطر حجم اب اثری از کارگاه های قبلی توی دره نبود و تمام کارگاه هارو خودم زدم.
طناب بین سنگ لاخ کردم و حلق فرود انداختم کارگاه اماده بود طناب را ریختم نشستم روی کارگاه هنوز یک متر از کارگاه فاصله نگرفته بودم ک جوش حلقه فرود شکست داشتم سقوط میکردم باید کاری میکردم کمتر از یک صدم ثانیم به خودم مسلط شدم و شروع کردم رو ب عقب دویدن تا به لبه رسیدم هیچ کاری نمیتونستم بکنم 5 متر سقوط کردم روی سنگ با پا و کمر افتادم نمیتونستم نفس بکشم توی ذهنم به خودم میگفتم نفس بکش تو زنده ای بدنمو حس نمیکردم به سختی یک سوت زدم ک تیم بفهمه من زنده هستم اصلا نمیتونستم تکون بخورم درد شدیدی توی کمرم داشتم حالم اصلا خوب نبود به شکم خابیدم سعی کردم نفس بکشم و فکر کنم چی شده زود فهمیدم اسیب عضلانی دیدم به سختی کوله و کیسه طنابارو از خودم جدا کردم سریع محمد محققیان خودشو رسوند روی زانو بلند شدم حرکت برام غیرممکن بود به این فکر کردم که باید بچهارو از غار ببرم بیرون تو اون حجم اب موندنشون ریسگ بزرگی بود با کمک محمد رفتم تا فرود بعدی کارگاهشو اماده کردم محمد فرود رفت خبر دادم بقیه بیان .لحظات وحشتناکی بود به سختی فرود رفتم توی غار بودیم حجم اب هم بالا و رو سرمون ی فرود دیگه داشتیم تمام توانمو جمع کردم و کارگاهو زدم و فرود رفتم منتظر موندم ببینم همه تیمم سالم باشن که خداروشکر همه اوکی بودن بعد غار اصلا اصلا نمیتونستم حرکت کنم حتی یک قدم با کمک بچها راه رفتم تا به ی کمپ اضطراری رسیدم و همه موندیم خیلی خیلی درد داشتم یک امپول دگزامتازون زدم و مسکن خیلی قوی خوردم حالم بهتر بود شبو خابیدیم البته توی بارون.
روز سوم حالم خوب بود و میتونستم راه برم اما به سختی بازم مسکن قوی خوردم وسایلو جمع کردم ب سختی وت پوشیدم که دونفر از تیم مستقل رسیدن و خبر زمین گیر شدن 4 نفر از تیمشونو دادن باید میرفتم و تیمای امداد رو خبر میکردم.
به هر سختی بود اومدیم بیرون خودم و سه نفر از بچها سریعتر اومدم تا نیسان بگیریم و با همانگی تلفنی با اقای امیر جلوانی که امروز ساعت 16:30 انجام شد. با هلال احمر لرستان و درود و تهران هماهنگ کردم که بعد از جلسه با مسولین هلال احمر درود و دادن عکس و پوینت جی پی اس مصدومین یک تیم سه نفره زمینی برای اون چهار نفر شبانه مواد غذای بردند .
من هنوز توی شهر درود هستم بهمراه دونفر از تیم مستقل و محمد محققیان و سحر محمدی برای هماهنگی و اعزام تیم برای فردا . و تیم خودم رو به اصفهان فرستادم .
حادثه که برای من اتفاق افتاد هیچ بی احتیاطی نبود و حلقه کارگاهی شکست اتفاقی که هیچ وقت نیفتاده من اگه زنده موندم فقط ی معجزست همینو بس دیگه هیچ وقت از حلقه جوشدار استفاده نمیکنم و روی حلقه جوش دار فرود نمیرم.
حادثه تیم مستقل هم بهتر دعا کنیم اون چهار نفرو فردا به سلامت از دره خارج کنیم. تشکر میکنم از تیمم بایت تمام همکاری و زحماتشان در هر 2حادثه.

نگارش فرزاد صادقزاده شنبه 95/2/18

انجمن پزشکی کوهستان ایران